چهارشنبه 15 مرداد 1399
نشست هم‌اندیشی مسئولین واحد آفرینش‌های ادبی مراکز استانی برپا شد

معلمی: خواست حوزه هنری تولید آثار قوی و تأثیرگذار است

نشست هم‌اندیشی مسئولین واحد آفرینش‌های ادبی مراکز استانی
    -     کد خبر: 9838
    -     تاريخ انتشار : 1398/8/29|11:53
سرویس : استانها
مجدالدین معلمی معاون هنری حوزه هنری گفت: خواست حوزه هنری تولید آثار قوی و تأثیرگذار است و در این راستا کارشناسی آثار را با جدیت تمام دنبال می‌کند.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری، تازه‌ترین نشست هم‌اندیشی مسئولین واحد آفرینش‌های ادبی مراکز استانی صبح سه‌شنبه ۲۸ آبان‌ماه در حوزه هنری مرکز کار خود را آغاز کرد.

این نشست با حضور جمع گسترده‌ای از مسئولین واحد آفرینش‌های ادبی مراکز استانی و مدیران بخش‌های گوناگون حوزه هنری در عرصه ادبیات برگزار و وضعیت ادبیات کشور و به ویژه استان‌ها در آن بررسی شد.

حرکت درست ادبیات، منجر به حرکت درست کل هنر کشور می‌شود

محسن مومنی‌شریف رئیس حوزه هنری در این نشست گفت: ضمن قدردانی از استان‌های حوزه هنری که باتوجه به شرایط سخت اقتصادی فعال هستند و کمبودها را به فرصت تبدیل کرده‌اند، حوزه هنری هم در کل با همین شیوه در حال کار است و با مشارکت و شیوه‌های گوناگون کار را پیش می‌برد.

مومنی افزود: اهمیت آفرینش‌های ادبی در حوزه هنری نقش محوری دارد و بقیه بعد از ادبیات هستند. چرا که اگر ادبیات درست حرکت کند دیگر عرصه‌های هنری کار خود را بهتر و درست‌تر پیش می‌برند.

مومنی در پایان گفت: ما باید بین ادبیات کهن با ادبیات امروز پیوندی قوی‌تر ایجاد کنیم. ادبیات در حوزه هنری با همین شیوه هم شکل گرفت و خوب پیش رفت. اما باید شکافی که میان ادبیات کهن و ادبیات امروز خارج از حوزه هنری ایجاد شده است را پر کنیم. چرا که ادبیات کهن ثروت عظیمی است که باید مورد توجه قرار گیرد.

ارتباط مسئولین واحدهای حوزه‌های هنری استانی بیشتر شود

مجدالدین معلمی معاون هنری حوزه هنری نیز با حضور در این نشست گفت: واحدهای استانی و ستاد مرکزی حوزه هنری انقلاب اسلامی باید درک درستی از همدیگر داشته باشند تا تعاملی سازنده داشته و کارهای خود را پیش ببرند. هر چه این درک متقابل از همدیگر را بیشتر کنیم، فاصله بین قلب‌هایمان کمتر می‌شود و در نتیجه برای انجام امور گوناگون به یاری یکدیگر می‌پردازیم.

معلمی افزود: همه شرکت‌کنندگان در این نشست غیر تهرانی هستند و هر کدام از استانی آمده‌اند. پس بی‌شک از این منظر درک می‌کنیم که استان‌ها در چه وضعیتی قرار دارند. اما استان‌ها هم باید وضعیت حوزه هنری مرکز را درک کنند. در غیر اینصورت نگاه تعاملی و همکاری استان‌ها با مرکز شکل دیگری پیدا می‌کند.

وی ادامه داد: با توجه به تنگنای اقتصادی که امسال برای فرهنگ و هنر کشور به‌وجود آمده، در تلاشیم تا از راه‌های گوناگون مشکلات حاصل از آن را برطرف کنیم. اما ما هم به عنوان مدیریت کلان حوزه هنری توانی داریم که بر اساس آن سیاست‌های خود را ترسیم می‌کنیم. به این ترتیب نیازمند همراهی واحدهای گوناگون حوزه‌های هنری استان‌ها هستیم.

معلمی با تاکید بر پرهیز از هزینه‌های غیر ضروری گفت: برخی سفرهای برنامه‌ریزی شده از سوی استان‌ها از جمله دعوت از اساتید صِرف حضور و از قبیل این کارها ضرورتی ندارد و تنها از بودجه‌هایی که می‌شود در راه بهتری استفاده شود می‌کاهد.

وی افزود: استان‌ها در برخی موارد با اساتید و هنرمندان خود تعارفی برخورد می‌کنند. به عنوان مثال هنرمندی اثری ضعیف تولید کرده است که قابلیت‌های لازم برای سرمایه‌گذاری را ندارد. اما مسئولین استانی به دلایلی از جمله بزرگی آن هنرمند یا روابط دوستانه، از ضعف‌های آن اثر چشم‌پوشی می‌کنند. به این ترتیب ارتباطات انسانی بر کارشناسی تخصصی غلبه می‌کند. در حالی که ما در تهران چنین چیزی نداریم. حوزه هنری مرکز اثر تولیدی قوی و اثرگذار می‌‌خواهد.

معلمی ادامه داد: ارتباطات خود با مرکز را به هر شکل ممکن افزایش دهید. به عنوان مثال اگر معتقدید کارشناسان مرکز اثری را به اشتباه نامطلوب و فاقد کیفیت لازم برای چاپ و انتشار ارزیابی کرده‌اند، پی‌گیری کنید که چرا چنین شده است. با این کار هم شما با دیدگاه‌های کارشناسان ما بیشتر آشنا می‌شوید و هم از حق و حقوق هنرمند استانی خود دفاع می‌کنید. به هر حال امکان خطا در ارزیابی وجود دارد. پس این بر عهده شماست که از نظر کارشناسی خود دفاع کنید. یکی از اهداف جلسه‌ای هم که این روزها در حال برگزاری است، شناخت بهتر شما از مسئولان واحدهای گوناگون مربوط به امور مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری است تا بدانید برای کار خود از چه طریق و کارشناسی پی‌گیر شوید.

وی در پایان گفت: هرچه ارتباطات میان واحدهای استانی با مرکز بیشتر و جدیت شما در کار افزایش یابد، بی‌شک موفقیت‌های حوزه هنری در آفرینش‌های ادبی استانی بیشتر می‌‌شود.

مفهوم و گونه‌ ادبی جدید پی‌ریزی کنیم

داود ضامنی معاون فرهنگی امور استان‌ها و مجلس حوزه هنری در این نشست با ابراز خرسندی از برپایی این جلسه پس از گذشت یکسال از آخرین برپایی گفت: مجموعه مباحثی که در این دو روز با هم خواهیم داشت منجر به شکل‌گیری نگر‌ش‌ها و بینش‌های جدید برای ما شود و زمینه حل و فصل مسائل و مشکلاتی که شما بعضا در استان با آن مواجه هستید فراهم شود.

ضامنی افزود: بی‌تردید مباحث مربوط به ادبیات معاصر ایران و آن نوع ادبیاتی که حوزه هنری در این چند سال گذشته مُبلغ و مُروج آن بوده مباحث چالش برانگیز است. به اعتقاد من، فهم تحولات ادبی در ایران در این چند سال گذشته بدون در نظر گرفتن تحولاتی که در تاریخ تفکر معاصر ایران رقم خورده تقریبا غیر ممکن است. من مایلم در این نشست که یک نشست کاملا تخصصی است دغدغه‌ها و پرسش‌های که قریب به یک سال است به ذهن من هجوم آوردند و ساعت‌های طولانی به آن‌ها فکر کردم را با شما در میان بگذارم. برای برخی از آنها پاسخ‌هایی یافته‌ام، اما برای برخی پرسش‌هایم پاسخی نیافتم و قطعا از شما خواهم آموخت.

وی ادامه داد: اجازه دهید در همین بدو گفت‌وگویی که با هم خواهیم داشت، قول دهیم و متعهد شویم که به دیدگاه‌ها و مباحث فکری و نظری همدیگر، احترام بگذاریم و آنها را پاس بداریم و ادبیاتی به کار نگیریم که خشن باشد و وارد مباحثی نشویم که متاسفانه امروز در ادبیات برخی از مدیران فرهنگی و نویسندگان جوان جاری است. من شخصا چنین ادبیاتی را نمی‌پسندم و فکر می‌کنم ما باید هر عقیده و اندیشه‌ای که هستیم، با هر فکری که داریم به همدیگر احترام بگذاریم. انسان متفکر هیچگاه وارد خشونت زبانی و خشونت گفتمانی نمی‌شود. به تعبیر فوکو «خشونت گفتمانی» کریه‌ترین شکل خشونت در یک جامعه است، زمانی که ما با کلمات، با گزاره‌ها، با تفکر تلاش می‌کنیم که رقیب فکری‌مان را از میدان به در کنیم، زمانی که تلاش می‌کنیم بر جامه ایده‌هایی که بیان می‌کنیم، بر جامه گزاره‌هایی که به زبان می‌آوریم، جامه‌ای از محکمات بپوشانیم. متنی بنویسیم فرامتن. هیچ تردیدی در آن روا نداریم و بپنداریم آنچه که من می‌گویم همانی است که در تاریخ اتفاق افتاده و عین حقیقت است. از آغاز با خودمان عهد کنیم که وارد چنین فضایی نشویم و به دیدگاه‌های همدیگر احترام بگذاریم. وقتی دیدگاه‌های همدیگر را نقد می‌کنیم وارد نقد شخصیت همدیگر نشویم. با این مقدمه من وارد بحث می‌شوم.

ضامنی در خصوص سطح‌بندی فعالیت‌های ادبیاتی حوزه هنری گفت: اگر همه آنچه که حوزه هنری در زمینه ادبیات انجام داده و می‌دهد چه آن فعالیت‌هایی که در ستاد صورت می‌گیرد، چه فعالیت‌هایی که شما در استان‌ها دنبال می‌کنید، از یک منظر می‌توان آنها را در سطح دسته‌بندی کرد. یک سطح برگزاری کلاس‌ها و کارگاه‌های آموزشی کوتاه مدت است؛ کارگاه شعر، کارگاه رمان، کارگاه داستان. یک سطح برگزاری جلسات نقد و بررسی آثار است. یک سطح گردآوری و جمع‌آوری چند قطعه ادبی است. برای چاپ و انتشار، یک سطح برگزاری محافل ادبی است، شب شعر، شب داستان. یک سطح برپایی جشنواره‌های استانی، منطقه‌ای و سراسری است. یک سطح حمایت از چاپ و انتشار برخی آثار ادبی است. ممکن است فعالیت‌های دیگری هم به صورت موردی انجام شود که از ذکر آنها خودداری می‌کنم. اما فعالیت‌ها، اقدامات و کارهای عمده و اساسی که چه مرکز آفرینش‌های ادبی در ستاد و چه در استان توسط شما صورت می‌گیرد همین مواردی است که عرض کردم.

وی افزود: سوالی که مطرح است و جای طرح آن هم در همین نشست‌ها است اینکه چقدر این فعالیت‌ها و اقدامات به تعبیر آلن بدیو به یک «رخداد ادبی» متفاوت و تاثیرگذار در تاریخ ادبیات معاصر ایران منجر شده است؟ حوزه هنری چقدر در این سال‌های اخیر یک «مفهوم جدید»، «یک گونه‌ ادبی جدید» پی‌ریزی کرده است؟

معاون فرهنگی امور استان‌ها و مجلس حوزه هنری ادامه داد: ما در کدام نقطه از صفحه ادبیات معاصر ایران ایستاده‌ایم؟ من فکر می‌کنم ما در حوزه هنری در این سال‌ها به جای اینکه یک «سیاست ادبی» پی‌ریزی کنیم برای رتق و فتق امور اداری و مناسبات سازمانمان سیاست‌گذاری کرده‌ایم و دائما هم در حال سیاست‌گذاری هستیم. «سیاست ادبیات» با سیاست مرکز آفرینشهای ادبی متفاوت است.

ضامنی در ادامه گفت: ما دچار یک سرگشتگی در تدوین و تبیین «سیاست ادبیات» شده‌ایم. بعضاً گفته‌اند و شنیده‌ایم که حوزه هنری پایه‌گذار یک جریان ادبی جدید در کشور شد. مکتب ادبی جدید بنا نهاد. اما هیچگاه به طور دقیق و کارشناسانه نگفتند خصوصیات و مختصات این مکتب ادبی جدید چیست؟ نظریه‌پردازان این مکتب چه کسانی هستند؟ چه الگوها و مدل‌هایی در این مکتب تجربه شده است؟ شما کافی است وضعیت ادبیات حوزه هنری را در دهه شصت و هفتاد یعنی دهه‌ای که نه صحبتی از سند راهبردی بود، نه اینقدر جرم حوزه زیاد شده بود، نه اینقدر حوزه تولیدات داشت را با وضعیت ادبیات در دهه هشتاد و نود مقایسه کنید. رویش‌های کدام دو دهه بیشتر بود. نویسندگان و شاعران کدام دوره توانستند یک «خاطره‌ ادبی»، یک «رخداد ادبی» خلق کنند؟ شاید هم شما نظر دیگری داشته باشید. حتماً اشتباهات بنده را تصحیح می‌فرمایید.

وی افزود: نکته یا مسئله دومی که فکر می‌کنم در این چند سال گذشته ما دچار یک بدفهمی نسبت به آن شدیم تامل در خودِ «ماهیت ادبیات» است. ادبیات یک مفهوم نیست یک «سازه اجتماعی» است. مثل امید، مثل صلح، مثل آزادی و مثل فرهنگ.

ضامنی با اشاره به مفهوم عمقی ادبیات گفت: ادبیات، مفهومی نیست که فقط شاعران و رمان نویسان حق داشته باشند در مورد کم و کیف و چند و چون آن بحث کنند. ادبیات یک «برساخت اجتماعی» است. اجازه دارم بپرسم از شما، به نظر شما فرهنگ موضوع چه علمی است؟ صلح موضوع چه علمی است، امید موضوع چه علمی است؟ ادبیات موضوع چه علمی است؟ ادبیات به شدت با «امر سیاسی»، «امر اجتماعی»، «امر تاریخی»، «امر رسانه و تکنولوژی» ربط وثیق پیدا کرده است.

ضامنی ادامه داد: امروز شاعر یا نویسنده‌ای که درک عمیقی از تحولات فرهنگی، تحولات اجتماعی، تحولات سیاسی و تاریخی، تحولات حوزه بین‌المللی و تحولات رسانه‌ای نداشته باشد، نمی‌تواند اثری درخشان و تاثیرگذار و ماندگار خلق کند.

ضامنی افزود: عقلانیت مدرن ارمغانی که برای بشر داشت، شکل‌دهی مفهومی به نام «سازمان» بود. سازمان آنطور که وبر گفته فُرم عقلانی شده مناسبات اجتماعی است. ادبیات امروز در جامعه ما سازمانی شده است. امروز هژمونی سازمان‌ها بر ادبیات و سیطره ایدئولوژی سازمان در ادبیات به حدی است که هیچ فرم ادبی خارج از اتمسفر «سازمان» امکان تولد و زیست پیدا نمی‌کند. امروز این سازمان‌ها هستند که تعیین می‌کنند چه چیزی ادبیات است و چه چیزی شبه ادبیات. امروز جشنواره‌هایی که توسط سازمان‌ها برگزار می‌شود عیار ادبیّت یک اثر را تعیین می‌کنند. من معتقدم هیچ جشنواره‌ای و هیچ سازمانی در ایران نیست که سیاسی نباشد. سیاست به معنایی که فوکو می‌گوید. هر سازمانی ایدئولوژی خاص خودش را دارد.

وی ادامه داد: برای شما بارها اتفاق افتاده اثری که فلان سازمان و فلان جشنواره آنرا تایید نکرده توسط یک سازمان یا جشنواره دیگر تایید شده، منتشر شده، جایزه گرفته و مورد عنایت رسانه‌ها قرار گرفته.

ضامنی در پایان گفت: پرسش بنده این است که چطور می‌شود در شرایط فعلی، ادبیات از سیطره سیاست سازمانی رهایی یابد؟ هر چند که امروز دیگر سیاستی هم نداریم. به تعبیر جورجیو آگامبن دیر زمانی است که دیگر زیست – سیاسی در شهر نیست، زیست – سیاسی، اردوگاه است. ما در اردوگاه به سر می‌بریم. دیر زمانی است که ساکنین این اردوگاه شهروند نیستند، کسانی که فراسوی قانون می‌توانند هر کاری انجام دهند.

وی افزود: مسئله سوم که از سال گذشته تاکنون ذهن مرا به خود مشغول کرده این است که چرا ادبیات عاشقانه جایش در حوزه هنری خالی است؟ چرا ادبیات حماسی جایش در حوزه هنری خالی است؟ چرا ادبیات پهلوانی و ادبیات عرفانی جایش در حوزه هنری خالی است؟ بازخوانی انتقادی به هیچ وجه به معنای طرد و نفی زحماتی که این سال‌ها شما همکاران و دیگران کشیده‌اند نیست.

ادبیات خلاق رویکرد ما در بخش آموزش است

عباس محمدی مدیریت مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری در نشست هم‌اندیشی مسئولین واحد آفرینش‌های ادبی مراکز استانی گفت: استان‌ها به آموزش توجه کنند و سعی کنند از چهره‌های گوناگون ادبی استان خود در این امور استفاده کنند. همچنین واحد آفرینش‌های ادبی مراکز استانی در استعدادیابی آن هم در حوزه داستان‌نویسی با جدیت تلاش کنند تا نسل آینده این رشته را در استان خود تربیت و پرورش دهند.

محمدی افزود: ادبیات خلاق رویکرد ما در بخش آموزش است. همچنین آموزش مدرس محور نیز با توجه به توانایی‌های استان انجام شود.

وی با اشاره به اهمیت داستان‌نویسی در ادبیات کشور گفت: توجه بیشتری به ادبیات داستانی شود. چرا که تجربه نشان داده است مخاطبان ادبیات از رمان استقبال بیشتری می‌کنند.

محمدی در پایان گفت: هم‌افزایی و مبنی قرار دادن شیوه‌نامه‌هایی که به استان‌ها ارسال می‌کنیم را جدی بگیرید.

ادبیات شناسنامه کشورها و ملت‌هاست

موسی بیدج از مترجمان ادبیات عرب نیز در این نشست به اهمیت ادبیات ملل و تاثیر آن روی ادبیات کشور پرداخت و گفت: کشور ما در جهان به فرهنگ مشهور است. فرهنگ ما از دیرباز جایگاه خود را داشته و این راه را ادامه می‌دهد. چرا که ما شاعران بزرگی همچون حافظ و سعدی داریم که در دنیا شناخته شده‌اند. اما امروزه شاعر معاصر شناخته شده‌ای در دنیا نداریم. این موضوع ناشی از مظلومیت ادبیات است. ادبیات ما واقعا مظلوم شده است و باید برای رفع مظلومیت آن تلاش کنیم.

بیدج افزود: همه شاعران مطرح ایران قدیم به جز زبان فارسی به یک زبان دیگری مسلط بودند. این موضوع موجب افرایش روابط اجتماعی آن شاعر با ادبیات غیر فارسی می‌شود. پس ادبیات غیرفارسی را هم در دستور کار قرار دهیم. همچنین این کار را به علاقه‌مندان جوان به ادبیات هم پیشنهاد کنیم.

وی با اشاره به تفاوت ادبیات روز ایران با عرب گفت: در ادبیات امروز عرب برخلاف ادبیات امروز ما، به خوبی به اسطوره‌ها و مشاهیر خود می‌پردازند.

بیدج ادامه داد: ادبیات شناسنامه کشورها و ملت‌هاست و کسی می‌تواند ادبیات تولید کند که آگاه به دنیای درون و پیرامون خود باشد.

وی افزود: یادگیری زبان نیز یکی از راه‌های بسیار موثر در باز شدن دریچه‌های تازه برای علاقه‌مندان به ادبیات است.

بیدج در پایان گفت: افزایش ارتباط شاعران و ادیبان استان‌ها با مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری اهمیت بسیار مهمی در راستای رشد ادبی استان‌ها دارد.

ذهن‌های خلاق استان‌ها به کار گرفته شوند

ناصر فیض مدیر دفتر طنز حوزه هنری هم در این نشست با تاکید بر پشتکار و تلاش واحدهای استانی گفت: از استان‌ها انتظار می‌رود که همواره با ما همراه باشند تا با تمامی سختی‌هایی که هست کار را به خوبی پیش ببریم. چرا که دفتر طنز در شرایط کنونی امکان پشتیبانی مالی ندارد، اما به هر حال همراهی خود را می‌کند. به این ترتیب ذهن‌های خلاق استان‌ها باید به کار گرفته شوند تا همواره وابسته به کمک‌های مالی مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری نباشید.

وی در پایان گفت: زبان و طنزهای محلی استان‌ها مورد توجه قرار نمی‌گیرند. این کار بسیار مهم و موثر است که باید مورد توجه قرار گیرد. چرا که می‌تواند به خلق آثاری تازه منجر شود.

حوزه هنری با همدلی هنرمندان شکل گرفته است

علی داودی نیز با حضور در این نشست به تشریح فعالیت‌های دفتر شعر پرداخت و گفت: دفتر شعر نام بزرگی دارد، اما هنوز به شرایطی نرسیده که بتواند کمک زیادی به استان‌ها کند. به این ترتیب دفتر شعر هم همان کارهایی که استان‌ها می‌کند را انجام می‌دهد.

داودی افزود: تفاوت حوزه هنری با دیگر سازمان‌های فرهنگی و هنری وجود چهره‌های ارزشمندی است که در حوزه حضور دارند و فعالیت می‌کنند.

وی در ادامه گفت: حوزه هنری با همدلی هنرمندان شکل گرفته است و ما هم همچنان از این رویه استفاده می‌کنیم و با تمامی مشکلات اقتصاد فرهنگی دست از کار نمی‌کشیم و به هر راهی که شده کار را پیش می‌بریم.

داودی در پایان گفت: استان‌ها از ظرفیت‌های چهره‌های ادبی حوزه هنری که هر کدام از اساتید بسیار موثر در امور گوناگون ادبیات است استفاده کنند.

زبان محلی را جدی بگیریم

سعید بیابانکی شاعر و طنزپرداز نیز در این نشست با تاکید بر اهمیت و نقش زبان محلی در ادبیات کشور گفت: زبان محلی را جدی بگیریم. باید این زبان‌ها را حفظ کنیم تا نسل‌های آینده از آن استفاده کنند. چرا که این ظرفیت مغفول واقع شده است.

بیابانکی افزود: علاقه‌مند هستیم در مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری مجموعه‌ای از اشعار به زبان‌های محلی به همراه صوت گویش صحیح آن داشته باشیم و استان‌ها در این امر تلاش و فعالیت داشته باشند.

وی افزود: مجموعه حوزه هنری، در ابتدای امر با شعر و شاعرهایش آغاز به کار کرد. پس باید ادبیات همچنان پرچم‌دار حوزه هنری باشد.

بیابانکی ادامه داد: آنچه باید از حوزه هنری به عنوان کتاب شعر بیرون بیاید، کتاب شعر خوب نیست. بلکه کتاب شعر خاص است. چرا که در این صورت مورد توجه قرار می‌گیرد و شرایط را برای دیده و خوانده شدن آن مهیا می‌کند.

بیابانکی در همین راستا افزود: دفتر شعر حوزه هنری در نظر دارد تا کتاب‌های شعر خاص منتشر کند. خاص بودن این کتاب‌ها مبنی بر پرفروش بودن آنها نیست. بلکه درون مایه‌ای اثرگذار در جامعه داشته باشد.

وی در پایان گفت: توقع خودتان را از شعر افزایش دهید و انتظار نداشته باشید که هر شعر و مجموعه ای چاپ و منتشر شود.

آثار با کیفیت استانی چاپ و منتشر می‌شوند

فریبا یوسفی شاعر هم با حضور در این نشست گفت: تمام سعی ما این است که کارشناسی آثاری که از استان‌ها به دست ما می‌رسد به خوبی و بادقت انجام شود. این سخت‌گیری‌های ما علاوه بر وظایف دفتری، نوعی وظیفه دوستانه ماست. چرا که هر مجموعه‌ای از استان‌ها چاپ و منتشر شود معرف آن استان است. پس لازم است مجموعه چاپ شده شامل آثاری باکیفیت و ارزش بالا باشد تا چهره ادبیات آن استان خدشه‌دار نشود.

شعر آیینی یکی از بالنده‌ترین شعرهاست

محمود حبیبی‌کسبی شاعر نیز گفت: شعر آیینی از حیث کمی و کیفی یکی از تأمل برانگیزترین شعرهاست. این شعر هم به لحاظ کیفی و هم کمی با انقلاب همراه شده است. شعر آیینی یکی از بالنده‌ترین شعرهاست. همچنین شعر آیینی پر افتخارترین شعر انقلابی است.

حبیبی افزود: شعر آیینی از پایه و اساس با شعر آزاد تفاوت دارد. در نتیجه مجموعه شعرهای آیینی برای مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری ارسال می‌شود باید در این دفتر بررسی شود.

حبیبی ادامه داد: انتظار می‌رود در ارسال اشعار این عرصه برای مرکز توجه و دقت بیشتری داشته باشند.

وی در پایان گفت: کارگاه‌های آموزشی شعر آیینی بسیار موثر است. پس برپایی آنها را جدی بگیریم. لازم به ذکر است که برپایی چند کارگاه شعر آیینی خیلی موثرتر و قوی‌تر از برپایی شب شعر آیینی است.

دست از سطحی‌نگری برداریم

مهدی مظفری در این نشست در تشریح فعالیت‌های دفتر پژوهش گفت: مجله‌ای در گذشته حوزه هنری داشتیم که با استان‌ها ارتباط خوبی برقرار کرده بود. اما این مجله از کار افتاد و خلاء آن بسیار حس می‌شود.

وی افزود: یکی از دلایلی که برخی هنرمندان از حوزه هنری فاصله گرفتند، ممکن است تغییر ارزش‌ها میان عموم مردم در حال حاضر و در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ باشد.

مظفری ادامه داد: دست از سطحی‌نگری برداریم. استان‌ها اگر کتابی پژوهشی و یا هر پژوهشی را بخواهند به دست ما برسانند به خوبی و عمیق آن را بررسی و اگر ارزشمند بود برای ما ارسال کنند. چرا که بسیاری از آثاری که برای ما ارسال می‌شوند امتیاز لازم را برای چاپ و انتشار به دست نمی‌آورند.

مظفری ادامه داد: متن ارائه شده در پژوهش‌ها به لحاظ محتوایی عمیق باشد و حرف تازه‌ای برای گفتن داشته باشد.

وی در پایان گفت: سانسور به ادبیات کمک می‌کند. چرا که سر و کار ما در روزمره با واقعیات است. ادبیات باید آنچه نیاز روز جامعه است را تولید کند.

رویدادهای استانی را بیشتر رسانه‌ای کنیم

مجید سعدآبادی هم با حضور در این نشست به تشریح فعالیت‌های دفتر ترویج و تعامل پرداخت و گفت: ترویج و تعامل چیست و چرا این موضوع مطرح شده است. برای رصد میزان فعالیت‌های هر استان معمولا به اخبار منتشر شده از آن فعالیت‌ها رجوع می‌کنیم تا علاوه بر شناسایی در ارزش‌گذاری آن‌ها به ما کمک کند. اما بخش اصلی این کار منجر به شناسایی هنرمندان و آثار‌شان می‌شود.

وی افزود: ما می‌خواهیم درگاه خبر را برای هنرمندان استانی خود ایجاد کنیم تا علاوه بر تهران دیگر استان‌ها نیز از آن مطلع شوند. همچنین ما در معرفی آثار خود باید در حد توان فعالیت کنیم و در این کار به هم بیشتر کمک کنیم.

سعدآبادی ادامه داد: همچنین قدردانی و گرامیداشت چهره‌ها و هنرمندان گوناگونی که موفقیت‌هایی کسب کرده و یا نیاز به معرفی بیشتر دارد جزو برنامه‌های ماست. برای اینکار به همکاری بیشتر شما نیز نیازمندیم.

سعدآبادی افزود: هنگامی که استادی از یکی از استان‌ها به تهران می‌آید با اطلاع شما می‌توانیم با آن گفت‌وگوی خبری بگیریم و با انتشار آن، هم به دلگرمی آن استاد منجر شود و هم رویداد فرهنگی، هنری و آموزشی فعالیت‌های استان شما بیشتر نمایان شود.

وی در ادامه گفت: یکی دیگر از فعالیت‌های ما جمع‌آوری تصاویر اساتید و چهره‌های ادبیاتی گوناگون است که معرفی آنها را بیشتر می‌کند. به عنوان مثال اساتید و هنرمندان استانی که در کار خود بسیار خبره و توانمند هستند اما در سطح کشوری شناخته شده نیستند با این کار بیشتر معرفی می‌شوند.

سعدآبادی در پایان گفت: رسانه‌ها اهمیت بسیاری دارند. پس ما نیز باید به این موضوع ورود کنیم و شرایط آن را فراهم کنیم. در نتیجه آماده دریافت اخبار شما و انتشار بیشتر فعالیت‌های شما از استان‌ها هستیم.

بومی‌نویسی و جهانی‌نویسی به آثار داستانی خود وارد کنیم

محمدحسن جمشیدی نیز در این نشست به تشریح فعالیت‌های دفتر داستان مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری پرداخت و گفت: همانطور که سعید بیابانکی در بخشی از صحبت‌های خود در این نشست اشاره کرد باید آثار خاص تولید کنیم. بومی‌نویسی و جهانی‌نویسی دو مقوله بسیار مهم است که ما نیز باید در آثار داستانی خود وارد کنیم.

جمشیدی افزود: فرم‌های نظرسنجی کارشناسان استانی ما از هر رمان ارسالی استان‌ها به مرکز، برای ما ارسال شود تا دیدگاه‌های آنها برای ما محرز شود.

وی افزود: آثاری که از سوی کارشناسان ما مورد تایید باشد در اولویت قرار می‌گیرد و جزو آثار ملی در نظر گرفته می‌شود. همچنین آثاری که نیاز به اصلاحیه دارد به استان‌ها عودت می‌دهیم و پس از انجام اصلاحات در همان استان به صورت استانی منتشر می‌شود.

جمشیدی در پایان گفت: هنرمندان داستان‌نویس استان خود را به ویژه مسن‌های آنها را شناسایی کنید و با یک تماس تلفنی یا تبریک تولدش و یا یک گفت‌وگوی خبری تلفنی دل وی را به‌دست بیاورید. این کار بسیار برای قشر مسن داستان‌نویس لازم است. چرا که روحیه‌ای حساس و شکننده دارند و توجه شما روحیه آنها را قوی می‌کند.

گفتنی است، نشست هم‌اندیشی مسئولین واحد آفرینش‌های ادبی مراکز استانی از روز گذشته ۲۸ آبان‌ماه در در حوزه هنری مرکز آغاز شده و تا عصر امروز ادامه دارد.

انتهای پیام/

اخبار مرتبط

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال