پنج شنبه 28 شهریور 1398

هنرمند و مصاف حقیقت طلبی کربلا

یاسر یمینی
    -     کد خبر: 9152
    -     تاريخ انتشار : 1398/6/20|10:37
سرویس : استانها
یاسر یمینی مدیر روابط عمومی حوزه هنری مازندران گفت: عاشورا، صدای بلند آزادگی و صلای فاتحانه انسانیت است. عاشورا فریاد حقیقت است چیزی که آدمی در تمام تاریخ بدان نیازمند و خواهان آن است.

به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، یاسر یمینی در آستانه عاشورای حسینی به مقوله هنر و مصاف حقیقت‌طلبی پرداخت.

نوبت به عاشورا می‌رسد؛ حادثه ای که در گوش هستی صدایی به رسایی چندین قرن داشته است. این ماندگاری همواره برای همگان سوال برانگیز است، نگاهی دقیق به ریشه‌ها و سر منشا اصالت و جاودانگی این رویداد ما را متوجه نکته جالبی می‌کند که اتفاقا پیوندی نیز با «هنر و زیبایی» دارد.

در تصمیم گیری امام حسین(ع) جهت حرکت به سمت سرنوشتی به نام کربلا و رقم زدن جریان عاشورا امر «حقیقت» یکی از مهمترین جنبه‌هایی است که جلوه گر می‌شود. دفاع تمام و کمال از «حق» آن چیزی بوده که فرزند سربلند امیرالمومنین علیه السلام را در ادامه رویکرد عدالت خواهانه پدر بزرگوارشان به سمت کوفه کوچاند و در برابر شمشیرهای آخته قرار داد.

«می زنم ار ناله هَل من مُغیث/ من چو  نی ام  وز لب توست این حدیث»

گر ارنی گوی به طور آمدم/ خواستی ام تا به حضور آمدم»

عاشورا، صدای بلند آزادگی و صلای فاتحانه انسانیت است. عاشورا فریاد حقیقت است چیزی که آدمی در تمام تاریخ بدان نیازمند و خواهان آن است. از این رو در طول تاریخ به جا می‌ماند و فراموش نمی‌شود، در زمان می‌پیچد و باور می‌شود. و امام حسین علیه السلام نیز منادی غیرتمند این آواز است که شور و شراره اشتیاقش به «حق»، همه شیفتگان معرفت را در تمام زمان و جهان مغلوب خود می‌کند.

وی در این عزیمت خود را به کناری نهاده و یکسره حق می‌شود، «عشق تو شد جان و تنم فی هواک‌/ نیست بود در نظرم ماسواک»

از این رو به هم رزمان و اهل بیت خود مژده شهد نوشین بهشت می‌دهد. چراکه حق(خداوند) را بسیار نزدیک می‌بیند و آزاده مرد جز استغراق در دریای معرفت و رحمت باریتعالی هیچ نمی‌خواهد.
«یک دم غریق بحر خدا شو گمان مبر/ کز آب هفت بحر به یک موی تر شوی»

و اما «هنر» به عنوان یکی از پدیده‌های مهم رایج در میان بشر، به‌ویژه در سرزمین ما همواره روی در «حقیقت» داشته است. به قول بزرگان، هنر برای خلق زیبایی است و زیبایی در هنر ایرانی اسلامی «تجلی حقیقت» است، و از این رو قرابتی نیز با هر حرکت آزادی‌خواه و حق طلب دارد. از سوی دیگر هنرمند همچون انسان حق‌طلب خود را در جریان هنرش نادیده می‌انگارد (چراکه قائل است هرچه زیباییست از اوست و هنرمند یک واسطه است).

«تشنه لبم تشنه دریای تو/ لایم و آیینه الای تو»

گویی مقام هنرمند و انسان حق طلب یکی می‌شود.

از این رو می‌توان گفت: هنر چشم انداز رفیعی است که می‌تواند به زیباترین شکل به عاشورای حسینی بپردازد و آن را با تمام ابعاد وجودی اش به نمایش بگذارد.

پرداختن به عاشورا پرداختن به اندیشه امام حسین علیه السلام و به طریقی منعکس ساختن طریقت امامان و بزرگان اهل معرفت است. سالار شهیدان حق را انتخاب می‌کند، چراکه قائل است به این نکته که در مصاف دنیای دون، گذشتن از مظاهر باطل و انتخاب حقیقت، شایسته مقام انسان است.

شاید بتوان گفت «هنر اصیل» ما با «جریان عاشورا» نسبتی از منظر «تجلی حقیقت» دارد که پرداختن به آن کاری است پسندیده. عاشورا با تمام داغ‌ها و دردها، به زیبایی عرصه آزادگی آدمی را نشان می‌دهد. گذر انسان از وسوسه شیطانی (برای بهتر زیستن در دنیا) و پشت کردن به آنچه دنائت و نازیبایی است. و هنرمند ایرانی سال‌ها با سرپنجه خلاقیت خود این تابلوی تمام نمای حریت را برای آدمی زادان تقریر و تفسیر می‌کند تا گویای یک نکته باشد؛ اینکه «حقیقت زیباست» چراکه مظهر باریتعالی است.

پس این هنر را قدر بدانیم و آن را به مثابه فرصتی بنگریم برای درس آموزی از یکسو و تزکیه وجود از سویی دیگر.

«گر نور عشق حق به دل و جانت اوفتد/ بالله کز آفتاب فلک خوبتر شوی

یک دم غریق بحر خدا شو گمان مبر/ کز آب هفت بحر به یک موی تر شوی»

انتهای پیام/

 

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال