چهارشنبه 30 مرداد 1398

نمایشنامه «بنفش» در پاتوق یک‌شنبه‌های تئاتر خوانده شد

پاتوق تئاتر ۷۱
    -     کد خبر: 7869
    -     تاريخ انتشار : 1398/2/24|16:51
سرویس : استانها
در هفتادویکمین نشست پاتوق یک‌شنبه‌های تئاتر اصفهان نمایشنامه «بنفش» نوشته فاطمه صابری در خانه هنرمندان اصفهان خوانده شد.

به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، محمدرضا بزرگ‌زاد مجری کارشناس برنامه پاتوق یک‌شنبه‌های تئاتر ضمن یادآوری فاجعه انسانی دهه چهل میلادی در اروپا که در اثر جنگ دوم جهانی رخ داد بیان کرد: نظریه‌پردازان و اندیشمندان غربی در دوران پساجنگ به بررسی رفتار بشر و دلایل این اتفاقات هولناک پرداختند و درباره ساختارهای رفتاری، اخلاقی و مذهبی... گذشته دچار تردید شدند. دامنه این تردید به حدی گسترش یافت که در برخی حوزه‌ها با یک رویکرد آنارشیستی در برابر ساختارهای گذشته به‌پا خواستند. در حوزه ادبیات این دگرگونی بیش از همه دامن زبان را گرفت و در حوزه درام علاوه بر زبان به تقابل با ساختار روایی درام، پرداخت شخصیت و دگرگونی پیرنگ منتج شد.

وی ادامه داد: درام نویسانی که حالا فعالیتشان بر تولید آثاری ضد تئاتر متمرکز شده بود ساختار روایی درام را با این استدلال که روایت خطی داستان دارای نوعی قدرت استحاله برای ذهن مخاطب است آن را کنار گذاشتند و به‌جای آن ساختار مدور را جایگزین کردند، ساختاری که مهم‌ترین ویژگی آن پایان یافتن در نقطه آغاز بود سپس به سراغ شخصیت آمدند. آن‌ها در درام‌هایشان دست به خلق شخصیت‌هایی فاقد هویت پرداختند و در حوزه پیرنگ روابط علت و معلولی را حذف و ارتباط را بر اساس رفتارهای بدون انگیزه و دلیل پایه‌ریزی کردند، اما مهم‌ترین تغییر در حوزه زبان رخ داد.

بزرگزاد افزود: درام نویسان این دوره که معتقد بودند زبان کارکرد اصلی خود را از دست داده است و به‌جای آنکه در اختیار ارتباط بشر باشد، بشر را در اختیار گرفته است از سه طریق تکرار، بازی‌های زبانی و ترکیب‌های نو ساخته و عجیب و غریب به تقابل با ساختار متداول زبان پرداختند. آبشخور فلسفی این نوع درام نویسی که مارتین اسلین برای اولین بار واژه «ابزورد» را برای آن برگزید تالیفات و مقالات آلبر کامو، فیلسوف، نویسنده و نظریه‌پرداز الجزایری فرانسوی بود. ابزوردیست‌ها به‌خصوص تحت تاثیر مقاله «سیزیف» کامو بودند.

بزرگ‌زاد ضمن ارائه این توضیحات از حاضران در پاتوق درخواست کرد برای برقراری ارتباط بهتر با نمایشنامه بنفش بیشتر بر تخیل تکیه کنند؛ چرا که آثار حوزه ابزورد چندان از طریق منطق و خرد قابل درک و واکاوی نخواهند بود.

«بنفش» روایت زن و شوهری طلاق گرفته است که در موقعیتی خاص رودر رو قرار گرفته اند و با واکاوی گذشته به بررسی تضادها و تناقض‌های اخلاقی و رفتاری خود می‌پردازند. در بنفش زبان ضمن رعایت عناصری همچون تکرار و بازی‌های زبانی وفاداری خود به طریق نوشتاری ابزورد حفظ می‌کند، اما در حوزه شخصیت پردازی و ارتباط به‌نظر می‌رسد کمتر مولفه‌های ساختاری ابزورد را رعایت می‌کند.

گفتنی است، جلسه بعدی نشست پاتوق نمایشنامه‌خوانی اصفهان به دلیل هم‌زمانی با شهادت حضرت امیرالمومنین علیه السلام برگزار نخواهد شد و نشست بعد در روز یک‌شنبه ۱۹ خرداد ساعت ۱۷ در محل خانه هنرمندان برگزار خواهد شد.

انتهای پیام/

 

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال