چهارشنبه 4 اردیبهشت 1398
کامبیز کریمی:

«وارستگان» پاسدار زبان کردی بود/ تجلیل از «نازک‌بین» کردستان

کامبیز کریمی
    -     کد خبر: 7585
    -     تاريخ انتشار : 1398/1/26|13:36
سرویس : استانها
به همت حوزه هنری استان کردستان، یاد استاد عبدالغفار وارستگان متخلص به «نازک‌بین» گرامی‌ داشته شد.

به گزارش پایگاه خبری حوزههنری، جشنواره شعر و داستان سوره در کردستان از خوان دهم گذشت، جشنواره‌ای که در سه سال اخیر با ابتکاری جدید از سوی حوزه هنری کردستان، یکی از پیش‌کسوتان حوزه فرهنگ و هنر تجلیل شده است.

این جشنواره امسال با محوریت بزرگداشت استاد عبدالغفار وارستگان متخلص به نازک‌بین برگزار شد.

برنامه‌ای که با نوای آرام‌بخش قرآن به صورت رسمی کار خود را آغاز کرد. برنامه‌ای که نقطه تلاقی هنرمندان و فرهیختگان دیروز این دیار و فرصتی برای معرفی جوانان توانمند در این حوزه بود.

اجرای زیبای سنتورنوازی کارن احمدی‌، کودک توانمند کردستان و پدیده موسیقی کشور که با دستان هنرمندش گوش‌ و جان حاضرین را دقایقی مهمان نوای قطعاتی از موسیقی سنتی کرد تا شعرهای شاعران جوانی که سیل را در قالب دوبیتی و جانبازان شیمایی را در بستر شعری نو به شیوایی به تصویر کشیدند، از نکات قابل توجه در این جشنواره بود.

تجلیل از استادی که امسال مصادف شد با دهمین سالگرد وفات، تا اساتیدی که امروز در عرصه تربیت نویسندگان و شعرا فعالیت می‌کنند همه جلوه‌هایی بود که در قالب اختتامیه این جشنواره به تصویر کشیده شد.

و چه زیبا شاگران یکی از این اساتید که به رسم ادب دسته گلی تقدیم استاد خود کردند و با این کار نشان دادن قدردان تمام زحماتشان هستند.

کامبیز کریمی، از نویسندگان نام‌آشنای استان، در این اختتامیه با گرامیداشت روز ملی عطار نیشابوری، بیان کرد: امروز روز ملی عطار نیشابوری است و پرداختن به این شاعر را در این جلسه وظیفه خود می‌دانم.

وی گفت: عطار از معدود شعرای ایرانی است که ضمن حضور در دنیای سنتی حضور بالقوه در دنیای مدرن داشته است.

کریمی بیان کرد: این شاعر توانمند آثار متعددی دارد که قابل توجه و به لحاظ زیبایی‌شناسی برخی آثار وی قابل تامل است.

وی تجلیل از مفاخر کردستان در جشنواره جوان سوره را یک کار ارزشمند دانست که طی سه سال اخیر یاد سیدابراهیم ستوده، گلشن کردستانی و  استاد وارستگان گرامی داشته شده است.

کریمی با اشاره به دهه شصت به عنوان دهه شکوفایی شعر وادب در کردستان اظهار داشت: یکی از سعادت‌های بنده هم‌دوره ای با اساتید بزرگ این دوره است.

وی در این خصوص افزود: سه نفر از شاعران این دوره که هر سه آنان امروز در میان ما نیستند از طلایه داران و تأثیرگذاران بر ادبیات امروز ما می‌باشند. هنرمندان محمد انصافجویی (ماموستا ئه هوه ن) محی الدین حق شناس و عبدالفغار وارستگان (نازک بین).

کریمی افزود: هر سه این عزیزان در مقاطعی از زندگی خود سختی‌های زیادی را متحمل شدند تا بتوانند امروز ما را رقم بزنند.

وی با ذکر خاطره ای از استاد انصافجویی گفت: روزهای آخر زندگی دنیوی این شاعر توانمند برای عیادت به منزلشان رفتم. در حیاط باز بود، وارد شدم و خواستم در را ببندم، با اشاره مانع شدند. دلیل را پرسیدم و گفتند سال‌هاست منتظر بازگشت پسر مفقودالاثرشان در جنگ تحمیلی هستند و با این انتظار به دیدار فرزندشان شتافتند.

او افزود: ماموستا ئه هون در زمانی به این نتیجه رسیدند که باید بر روی شعر کردی کار شود و این سبب شد در حالی‌که تسلط بسیار خوبی هم بر شعر فارسی داشتند، شعر فارسی را کنار گذاشتند و تمام دوران زندگی را بر شعر کردی کار کردند و بسیاری از هنرمندان شاعر کرد امروز از شاگردان و کسانی هستند که با تشویق این استاد توانمند به شعرسرایی با زبان کردی نمودند.

کریمی در خصوص ماموستا حق‌شناس نیز گفت: حق شناس در ده سال آخر زندگیشان صورت مسئله ای در ذهنشان شکل می‌گیرد و آن خطر فراموشی ذهن‌هاست و این سبب می‌شود که تا دست به کاری بزند و این می‌شود که منظومه زیبای شاره که م سنه را نگارش می‌کند و با این کار بزرگ‌ترین قیام مردمی در شهر را علیه سلطنت فراموشی به راه می اندازد و با زبان سنه ای  تمام جنبه‌های شهر سنه را از بزرگان، فرهنگ، محلات، کوه‌ها، آداب و رسوم، غذاها و همه و همه را معرفی می‌کند.

وی افزود: عبدالغفار وارستگان نیز انسان والایی بود که در شرایط خفقان دهه ۴۰ که کسی جرات نوشتن و حتی داشتن متن کردی را نداشت به این عرصه ورود کرد و خدمت زیادی به فرهنگ و زبان کردی کرد.

این شاعر کردستانی اضافه کرد: در چنین شرایطی وارستگان شروع به نوشتن شعر کردی کرد و در تلویزیون به اجرای برنامه پرداخت. برنامه‌هایی در قالب طنز و انتقادی با عنوان نازک بین رادیو که هر روز مردم در ساعت مقرر به عشق شنیدن صدای وارستگان پیچ رادیو را بر روی رادیو کردستان می‌چرخاندند تا صدای گرم و دلنشین این استاد را بشنوند.

وی تصریح کرد: سراسر اشعار وارستگان پر از لغات ناب است این انسان‌ها نه تنها قابل تجلیل هستند بلکه لازم است از او  هم به عنوان یک هنرمند تأثیرگذار مجسمه درست کرد.

کریمی افزود: شعر وارستگان شعری به شدت روایت‌محور است و داستانی را در مورد خود و یا هرچیز دیگر تعریف می‌کند.

وی با اشاره به اینکه  آثار استاد وارستگان هرگز به مرحله چاپ نرسید گفت: از خانواده مرحوم وارستگان درخواست دارم تمامی آثار این هنرمند را که متعلق به تاریخ این شهر و میراث این مردم است به حوزه هنری استان تحویل دهند و من مطمئن هستم در کمترین زمان ممکن حوزه هنری کردستان آثار این هنرمند و استاد برجسته را چاپ و در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌دهد.

در این مراسم با اهدای تندیس، لوح یادبود و هدیه نقدی از خانواده زنده یاد عبدالغفار وارستگان تجلیل به عمل آمد.

عبدالغفار وارستگان متخلص به «نازک‌بین»، شاعر و ادیب سنندجی در سال ۱۳۰۸ دیده به جهان گشود.

وی از سال ۱۳۲۷ به عنوان آموزگار به استخدام آموزش و پرورش درآمد و تا سال ۱۳۴۰ به واسطه علاقه‌ای که به زبان اورامی پیدا می‌کند به منطقه اورامان رفته و در روستاهای این منطقه به امر آموزش دانش‌آموزان پرداخت.

وی در سال ۱۳۴۰ به سنندج بازگشت و در کنار تدریس در آموزش و پرورش با رادیو کردی سنندج به عنوان گوینده و برنامه‌ساز کار خود را آغاز می‌کند.

با تأسیس انجمن ادبی مولوی کرد در سال ۱۳۷۳ این استاد توانمند نقش بسیار ارزنده‌ای در معرفی شاعران جوان کردستانی برعهده گرفت.

مجموعه اشعار کردی و فارسی زیادی از مرحوم وارستگان از جمله: وصیت‌نامه، بمباران شهر سنندج و تاقه‌دار به جای مانده که همواره مردم در محافل مختلف از آن‌ها استفاده می‌کنند.

عبدالغفار وارستگان که سال‌ها عمر خود را به سرودن شعر با مضامین علوم قرآنی، مدح قرآن و مدح رمضان و اشعار مذهبی گذرانده بود، سوم آذرماه ۱۳۸۸ در سن ۸۰ سالگی به دیار باقی شتافت.

انتهای پیام/

 

سایر تصاویر

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال