جمعه 23 آذر 1397
کتابدار در گفت‌وگو با پایگاه خبری حوزه هنری:

زرویی‌نصرآباد معلم دلسوز ادبیات طنز بود

اکبر کتابدار
    -     کد خبر: 6088
    -     تاريخ انتشار : 1397/9/13|11:00
اکبر کتابدار، شاعر طنزپرداز، نویسنده و پژوهشگر گفت: استاد ابولفضل زرویی نصرآباد هنگام نقد همیشه از واژه «گل‌درشت» استفاده می‌کرد و وقتی می‌خواستیم ختم یک نقد را اعلام کنیم می‌گفت «هنوز گل‌درشت نقد بیان نشده است» و با ظرافتی هنرمندانه نقد را ادامه می‌داد.

اکبر کتابدار، شاعر طنزپرداز، نویسنده و پژوهشگر در گفت‌وگو با خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری گفت: استاد ابوالفضل زرویی نصرآباد یکی از نوابغ طنز در روزگار ما بود. زرویی شاعر طنزپردازی بود که کیومرث صابری معروف گل‌آقا در خصوص وی می‌گفت: «قلم طنزپردازانی همچون دهخدا زمین نمانده و امروزه آن را در دستان توانمند ابوالفضل زرویی نصرآباد می‌بینیم». به این ترتیب تلکیف مرحوم ابوالفضل زرویی نصرآباد در حوزه ادبیات طنز مشخص است. این شاعر گران‌قدر شاعری بسیار برجسته و بدیهه‌سرا بود. نمونه‌های بدیهه‌سرایی وی را می‌توان در ستونی از روزنامه همشهری با عنوان «اصل مطلب» که روزانه منتشر می‌شد یافت. مرحوم زرویی‌ نصرآباد در این ستون از روزنامه همشهری هر روز یک مثنوی بلند به صورت فی‌البداهه می‌سرودند. این یک مورد از توانایی‌های بسیار زرویی نصرآباد بود. همچنین کتاب طنزی وجود نداشت که این هنرمند آن را مطالعه نکرده باشد. وی بسیار به مطالعه اهمیت می‌داد و تمامی کتاب‌ها قدیمی و معاصر در مورد طنز را یک به یک و با دقت بسیار بالا مطالعه می‌کرد. حتی کتاب‌های طنز نوشته شاعران طنزپرداز جوان را نیز با دقت مطالعه می‌کرد و برایشان حاشیه می‌نوشت. در این حاشیه‌نویسی‌های زرویی‌نصرآباد برای کتاب‌های طنز نسل جوان نکاتی را که باید رعایت می‌کردند اشاره می‌کرد و ایراداتشان را برایشان برطرف می‌کرد و به آن‌ها اطلاع می‌داد.

زرویی‌نصرآباد ضمن آنکه شاعر برجسته‌ای بود، در زمینه تحقیق و پژوهش فعالیت‌های بسیاری داشته و آثار ماندگاری از خود به جای گذاشته است. همچنین ایشان معلم بسیار برجسته‌ای بود. ما کلاس‌هایی به اتفاق ایشان برگزار می‌کردیم با عنوان «رمز طنز در نیاوران» که اولین دوشنبه هر ماه برگزار می‌شد. در این کلاس‌ها زرویی‌نصرآباد هم «اخلاق‌الاشراف» را شرح می‌داد و هم آثار دوستان جوان طنزپرداز را که به‌تازگی سروده بودند مورد نقد و بررسی قرار می‌داد. جالب‌تر این بود که زرویی‌نصرآباد در نقد نگاهی متفاوت با همه صاحب‌نظران داشت؛ چرا که دقت بیشتری به خرج می‌داد و به‌راحتی از کنار نکات قابل بحث عبور نمی‌کرد. وی برای یافتن نقاط قوت و ضعف هر اثر بیش از هر کس دیگری زحمت می‌کشید تا قدمی در مسیر رشد و افزایش کیفی آثار شاعران طنزپرداز برداشته باشد. زرویی‌نصرآباد هنگام نقد همیشه از واژه «گل‌درشت» استفاده می‌کرد و وقتی می‌خواستیم ختم یک نقد را اعلام کنیم می‌گفت «هنوز گل‌درشت نقد بیان نشده است» و با ظرافتی هنرمندانه نقد را ادامه می‌داد.

موسوی گرمارودی در مورد استاد ابوالفضل زرویی نصرآباد می‌گفت «ایشان عبید زاکانی زمان خودش است». آقای خرمشاهی نیز می‌گوید هر بار می‌خواهم عنوانی برای کتابی در نظر بگیرم با ابوالفضل زرویی نصرآباد مشورت می‌کنم؛ چرا که زرویی نصرآباد نگاه طنازانه و عمیقی به ادبیات داشت.

زرویی نصرآباد نه تنها در حوزه ادبیات طنز بلکه در حوزه ادبیات کلاسیک نیز دقت نظر بسیار زیاد و نگاهی ژرف و ویژه داشت.

ابوالفضل زرویی نصرآباد، شاعر، پژوهشگر و طنزپرداز ایرانی، ۱۰ آذر بر اثر عارضه قلبی در احمدآباد مستوفی درگذشت.

انتهای پیام/

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال