جمعه 25 آیان 1397
هم‌زمان با سالروز ۱۳ آبان

سپهری: سیاست‌های غلط، عامل حاشیه‌نشینی تئاتر ویژه دانش‌آموزان است

سیروس سپهری
    -     کد خبر: 5801
    -     تاريخ انتشار : 1397/8/13|13:47
سیروس سپهری، فعال تئاتر کودک و نوجوان، معتقد است: تئاتر مناسب برای دانش‌آموزان نیازمند اجرای سیاست‌های درست با برنامه‌ریزی‌های طولانی‌مدت است.

به بهانه سالروز 13 آبان، روز دانش‌آموز، با یکی از فعالان تئاتر کودک و نوجوان که تلاش بسیاری برای اجرای تئاتر ویژه دانش‌آموزان داشته است به بررسی وضعیت کنونی این حوزه از تئاتر کشور پرداخته‌ایم. سیروس سپهری، فعال تئاتر کودک و نوجوان، در گفت‌وگو با خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری با ابراز تاسف از وضعیت کنونی این حوزه از تئاتر کشور گفت: تئاتر ویژه دانش‌‌آموزان و یا کودک و نوجوان در دهه هفتاد رونق خوبی داشت؛ چرا که از سوی هنرمندان فعال این عرصه با دل و جان پیگیری می‌شد و برای رشد و توسعه آن تلاش می‌کردند. این آثار به‌ویژه در حوزه کارهای ارزشی توجه خاصی را از سوی هنرمندان به خود معطوف کرده بود. به شیوه‌ای که مردم هم با دل و جان برای تماشای آن پول خرج می‌کردند. تا اینکه نهادهای فرهنگی و هنری پای کار آمدند و مشکلاتی پایان‌ناپذیر را برای تئاتر کودک و نوجوان رقم زدند؛ چرا که این نهادها و سازمان‌های فرهنگی و هنری به جای حمایت آزاد از هنرمند و هنرمندان فعال تئاتر کودک و نوجوان اقدام به سفارش آثار نمایشی با سلیقه‌های شخصی کردند؛ سلیقه‌هایی که در بیشتر مواقع به دور از بررسی دقیق نیاز کودک و نوجوان به خوراک فرهنگی آن بود. به این ترتیب ذائقه تماشاگران این قشر از جامعه را تغییر دادند.

سپهری افزود: همچنین نهادهای سفارش دهنده برای پر کردن سال‌های اجرای نمایش خود، نمایش را به رایگان روی صحنه می‌بردند. این معضلی برای تئاتر بود که تاکنون ادامه داشته و روز به روز وضع آن را بدتر خواهد کرد؛ چرا که با این موضوع دیگر خانواده‌ها برای تئاتر کودک و نوجوان هزینه مالی نخواهند کرد و در پی تماشای این نمایش‌ها به صورت رایگان هستند. این در حالی است که همین خانواده‌ها برای تئاتر‌های خصوصی که سرشار از مضامین ناپخته و ناشایست برای کودکان است هزینه و آن‌ها را نیز با خود همراه می‌کنند. این موضوع فعالان حرفه‌ای تئاتر ویژه دانش‌آموزان را به حاشیه برد.

وی ادامه داد: از سویی دیگر نقش آموزش و پرورش و سیاست‌های غلط آن در تئاتر کشور بسیار موثر است؛ چرا که تئاتر جایگاه ویژه‌ای در آموزش و پرورش ندارد. آموزش و پرورش می‌تواند با اجرای سیاست‌های درست آموزشی خود در امر تئاتر تماشاگران حرفه‌ای برای آینده تئاتر کشور تربیت کند. به عنوان مثال، همچنان‌که زنگ ورزش در سراسر مدارس کشور برپا می‌شود، زنگ تئاتر هم در مدارس به شکل جدی برنامه‌ریزی شود.

سپهری با خطاب قرار دادن حوزه هنری گفت: مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری به عنوان یکی از متولیان جدی تئاتر کشور چند سالی است که تئاتر کودک و نوجوان را جدی نمی‌گیرد. شاید دلیل آن استقلال آن در مدیریتی با نام «حوزه هنری کودک و نوجوان» باشد. حوزه هنری می‌تواند نقش بسزایی در تئاتر ویژه دانش‌آموزان با برقراری ارتباط مستمر با وزارت آموزش و پرورش داشته باشد. به عنوان مثال پیشنهاد می‌شود تا مربی تئاتر به مدارس ارسال کند و با بودجه انسانی دانش‌آموزان همان مدارس تولید تئاتر کند. به این ترتیب هم دانش‌آموزان را از تماشای تئاتر در مدارس خود، بدون نیاز به خروج از مدرسه و عزیمت به سوی تماشاخانه‌های تئاتر، بهره‌مند می‌کند و هم دانش‌آموزان علاقه‌مند به تئاتر را آموزش می‌دهد. کاری که این روز‌ها در «تئاتر بچه‌های مسجد» از سوی مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری به شیوه‌ای دیگر انجام می‌شود.

این فعال تئاتر کودک و نوجوان درخصوص چگونگی پرداخت به واقعه 13 آبان سال 57 برای دانش‌آموزان نسل امروز گفت: اگر بخواهیم 13 آبان را به عنوان روزی که دانش‌آموزان انقلابی در اعتراض به حکومت مستبد شاهنشاهی پهلوی فعالیت‌های انقلابی خود را آغاز کردند در تئاتر کودک و نوجوان به نمایش درآوریم، با دو بخش مواجه هستیم؛ بخش اول حوزه تئاتر کودک است که نیازمند بررسی، شناخت علایق و نیازهای روز آن است. و بخش دوم نوجوان است که دنیای متفاوتی نسبت به کودکان دارد. در بخش کودک تا جایی که می‌توان باید نمایشی به شدت شاد و رنگی را ارائه داد. همچنین پیشنهاد می‌شود برای مخاطب کودک از عروسک‌ استفاده کنیم و با آن مفاهیم مختلف را به نمایش بگذاریم؛ چرا که کودک به محرک ذهنی نیاز دارد تا با یک داستان همراه شود.

وی افزود: به عنوان مثال، من چند سالی نیز در مدارس به عنوان معلم قرآن حضور داشتم. در مدرسه‌ای دانش‌آموزان ارتباط خوبی با کلاس درس قرآن برقرار نمی‌کردند. من با حضور در این مدرسه توانستم دانش‌آموزان را راغب به آگاهی و دانش قرآنی کنم. به این شیوه که در جلسه اول بدون هیچ‌ نامی از قرآن از آن‌ها خواستم تا نمایشی را به کمک هم اجرا کنیم؛ به هر یک از آن‌ها نقشی را دادم که در یکی از آیات قرآنی به شیوه داستانی بسیار زیبا آمده است. هنگامی که به اتمام رسید دانش‌آموزان را متوجه کردم که این نمایش بخشی از قرآن است. جالب توجه بود که سپس همه آن‌ها مشتاق بودند تا عربی و ترجمه فارسی اصل آن را بخوانند تا متوجه شوند که چگونه آن را به نمایش تبدیل کرده‌اند. این توان بالایی است که هنر تئاتر در خود دارد.

سپهری در پایان گفت: اما درخصوص نوجوانان به دلیل رشد و ورود آن‌ها به دنیای مدرن و گسترش روابط رسانه‌ای آن‌ها باید جور دیگری به آن نگاه کرد. اگر من بخواهم برای نوجوانان در مورد 13 آبان تئاتری را به نمایش بگذارم، سعی می‌کنم در مرحله اول کار را با رگه‌هایی طنز و با نمک تولید کنم. پس از آن و از همه مهم‌تر به جای اجرای نمایش از زاویه دانش‌آموزان 13 آبان سال 57، موضوع را از نگاه دشمنان انقلاب همانند دیپلمات‌های آمریکایی دستگیر شده در لانه جاسوسی رویات می‌کنم؛ چرا که می‌تواند جذابیت بیشتری برای مخاطب داشته باشد و با این روش از احتمال شعارزدگی جلوگیری می‌شود.

انتهای پیام/

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال