شنبه 5 مهر 1399
موسویان در گفت و گو با پایگاه خبری حوزه هنری:

مقاومت بخش جدانشدنی تاریخ کشور ماست

سیدعلی موسویان
    -     کد خبر: 1677
    -     تاريخ انتشار : 1396/5/23|14:23
سیدعلی موسویان، معتقد است: جنگ، ظلم‌ستیزی، مقاومت و ایستادگی در برابر ظالمان بخش جدانشدنی از تاریخ کشور ماست. چطور انتظار دارند تا ما از آن چشم‌پوشی کنیم؟ فرهنگ هر کشوری را تاریخ و تمدن آن کشور می‌سازد و این موارد در عمق تاریخ ما ریشه افکنده است. فرهنگ هنر مقاوت در دنیای تئاتر یک قاب گسترده و پیشرفته در میان هنرهای دنیا است.

سیدعلی موسویان از نویسندگان مطرح کشور در هنرهای نمایشی که کاندیدای دریافت جایزه برای نمایشنامه «مثل پروانه» در بیست و پنجمین جشنواره سراسری تئاتر سوره بود در روز «مقاومت اسلامی» با اشاره به عنوانی که برای تئاتر جنگ انتخاب شده است به خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری گفت: تئاتری که امروزه همه آن را به عنوان تئاتر مقاومت و یا دفاع مقدس می‌شناسند از دیدگاه من عنوان نادرستی است که برای آن انتخاب شده و میان همگان رواج یافته است. چرا که موضوع جنگ و ظلم علیه ملت‌های گوناگون بشری در تمام دنیا روز به روز در حال رخ دادن است و تنها مختص به مردم ما نیست. جنگ و مبارزه با آن و عاملانش رمزی میان تمام مردم جهان است. این نوع تئاتر نه تنها به طیف و قشر خاصی از جامعه تعلق ندارد بلکه یک تئاتر پویا و مردمی در دنیاست. تئاتری که موضوع زندگی مردم در اکثر نقاط جهان است. پس این تئاتر مردمی ترین نوع خود در تمامی شیوه‌های نمایشی در جهان است.

موسویان با تاکید بر فعالیت‌های گسترده به تئاتر مقاومت و دفاع مقدس گفت: در تئاتر کشور ما هم فعالیت‌های خوب و عمیقی در مورد تئاتر با موضوع جنگ و ظلم ستیزی برگزار می‌شود. جشنواره‌ای که نام مقاومت را با خود یدک می‌کشد. این جشنواره بسیار مهم در میان هنرمندان تئاتر کشور است. چرا که در مقاطعی کنش و واکنش‌های خوبی از جانب هنرمندان، مسئولان و مخاطبان تئاتر را به همراه داشت. اما در سال‌های اخیر عدم مدیریت درست آن موجب کم لطفی به این جشنواره شد. مدیریتی که جشنواره را از حالت کلی خارج، سپس آن را به دوسالانه و در نهایت به یک دورهمی تبدیل کرد. از طرفی هم برخی هنرمندان روشنفکرنما برچسب سفارشی به جشنواره و چنین تئاترهایی در کشور زدند. با این وضعیت نمی‌توان آینده روشنی برای تئاتری که به تئاتر مقاومت معروف شده است داشته باشیم. بهتر است همه هنرمندان تئاتر کشور در مورد این مسئله با خود صادق باشند و از ایجاد مشکل برای هنری که خود در آن کار می‌کنند بپرهیزند.

وی در ادامه گفت: جنگ، ظلم‌ستیزی، مقاومت و ایستادگی در برابر ظالمان بخش جدا نشدنی از تاریخ کشور ماست. چطور انتظار دارند تا ما از آن چشم پوشی کنیم؟ فرهنگ هر کشوری را تاریخ و تمدن آن کشور می‌سازد و این موارد در عمق تاریخ ما ریشه افکنده است. فرهنگ هنر مقاوت در دنیای تئاتر یک قاب گسترده و پیشرفته در میان هنرهای دنیاست. تئاتر می‌تواند این فرهنگ را به مردم دیکته کند. چرا که پدیده جنگ که از کشور ما هم دور نیست امکان وقوع در هر کشور و میان هر مردمی را دارد. امیدوارم هیچ مردمی دچار این مقوله در جهان نشوند. زیرا عواقب سوزانده و تخریبی ناشی از آن تا سال‌های سال از زندگی مردمی بیرون نخواهد رفت.

نویسنده نمایشنامه «سبز سپید سرخ» که به شهدای مدافع حرم می‌پردازد، گفت: پرداخت صحیح به تئاتر مقاومت به نوعی القای فرهنگ شهادت، فرهنگ مقاومت و پایداری است. این کار تنها و تنها به دست هنر جادویی تئاتر میسر خواهد شد. چرا که بسیاری از بزرگان کشور در مورد هنر تئاتر تاکید داشته و آن را به عنوان یک هنر فرهنگ‌ساز قوی معرفی کرده‌اند. پس باید هم هنرمندان آن در تمامی بخش‌های اجرایی و تولید تئاتر با جدیت و تلاش بسیار اقدام کنند و هم مسئولان و مدیران مربوطه کار خود را به درستی و در راستای کمک هرچه بیشتر به این هنر فرهنگ ساز انجام دهند.

وی در پیشنهادی به نویسندگان جوان نمایشنامه در کشور گفت: از همه نویسندگان جوانی که در تئاتر مقاومت و دفاع مقدس نمایشنامه می‌نویسند و یا تصمیم به نگارش دارند می‌خواهم که به جای رونویسی از دیگر نمایشنامه‌های موفق، به سوی خلاقیت و ارائه داشته‌های خود حرکت کنند.

موسویان افزود: من تا کنون بیش از 50 نمایشنامه نوشته‌ام و در میان آن ها نمایشنامه «سبز سپید سرخ» مظلوم‌ترین است. چرا که بارها بدون اجازه از نویسنده روی صحنه رفته است. البته این رویداد از سوی هنرمندان جوان شکل گرفته و روی صحبتم با آن هاست. گاهی هم به جای آنکه از ذهن و نبوغ خود استفاده کنند از همین نمایشنامه «سبز سپید سرخ» اقتباس می‌کنند. چرا به خلق اثری تازه و با کیفیت نمی‌پردازید؟

موسویان ادامه داد: نویسندگان جوان هنرهای نمایشی که می‌خواهند در مورد دفاع مقدس بنویسند بهتر است به جای تدوین تخیلات خود از جنگ و مبارزه، از اتفاقات مستند و واقعی در مورد رزمنده‌ها و خانواده‌های جنگ دیده چه در شهرهای جنگی و چه در تهران بنویسند. بنده در نگارش نمایشنامه‌های خود سعی کردم از اتفاقات واقعی بهره ببرم تا اینکه به قصه‌های من‌درآوردی و پرداخت‌های الکی و یا به سخره گرفتن‌های بی‌مورد بپردازم. نویسندگان جوان تئاتر باید برای نگارش چنین نمایشنامه‌هایی تاریخ و خاطرات جنگ را مرور و از آن ها اقتباس کنند. نه از نمایشنامه‌ای که یک بار نوشته و بارها اجرا شده با اعمال تغییراتی رونویسی کنند.

وی با اشاره به جشنواره‌های تئاتر کشور گفت: امیدوارم جشنواره‌هایی که به جنگ و مقاومت می‌پردازند و یا بخشی از جشنواره خود را به آن اختصاص می‌دهند به کار خود ادامه دهند. همچنین در ادامه کار خود با رویکردی حرفه‌ای تر و دقیق‌تر پیشروی کنند. مهم‌ترین اتفاق هر جشنواره‌ای پس از پایان آن نمایان می‌شود و آن هم اجرای عموم نمایش‌های آن جشنواره است. به‌ویژه نمایش‌هایی که در مورد جنگ و مقاومت تولید شده و در جشنواره‌ای حضور یافته است باید برای تاثیرگذاری و دریافت ثمرات آن به اجرای عموم برسد. اگر جشنواره‌ای اجرای عموم برای تولیدات خود نداشته باشد در حقیقت هیچ کاری انجام نداده است. جشنواره تئاتر سوره یکی از مهم ترین رویدادهای هنری تئاتر کشور است که باید بیشتر به این موضوع بپردازد.

موسویان در پایان گفت: ان‌شاءالله با زحمات کوروش زارعی در مدیریت مرکز هنرهای نمایشی که خود از هنرمندان دغدغه‌مند و پیش‌قدم در تئاتر مقاومت و دفاع مقدس است، دلگرمی هنرمندان تئاتر به مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری را، که با زنده کردن دوباره جشنواره تئاتر سوره افزایش داده، حفظ و آن را با آماده‌سازی فضای مناسب برای اجرای عموم نمایش‌ها افزایش دهد.

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال