سه شنبه 29 بهمن 1398

باید‌ و نبایدهای ادبی از زبان نویسندگان برجسته کشور

دیدارصمیمی نویسندگان نوجوان انقلابی استان مرکزی با هنرمندان«کریمانه»
    -     کد خبر: 1543
    -     تاريخ انتشار : 1396/5/15|13:36
جمعی از نویسندگان نوجوان استان مرکزی با هنرمندان و اهالی ادبیات حوزه هنری دیدار صمیمانه‌ای داشتند و در این دیدار پای صحبت و روایت تجربیات آن‌ها نشستند.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری، نویسندگان و شاعران کشور در نشستی صمیمانه با جمعی از نویسندگان نوجوان استان مرکزی، به بیان تجربیات خود و باید و نبایدهای عرصه ادبیات پرداختند. در این جلسه که با اجرای ساسان ناطق مدیریت می شد، راضیه تجار نویسنده و منتقد ادبی، در سخنانی با بیان اینکه علاقه‌ای از کودکی به ادبیات در خودم دیدم و قدر آن را دانستم، اظهار کرد: به صورت جدی، از بعد از انقلاب به نویسندگی پرداختم. با وجود آنکه چند داستان قبل از انقلاب داشتم، از سال 62 به این مقوله پرداختم.

وی ادامه داد: باید به کار نویسندگی آهسته و پیوسته پرداخته شود و این ودیعه را با عشق آبیاری کرد. اگر پشتکار نداشته باشیم و ننویسیم به جایی نمی‌رسیم. خیلی‌ها هستند که در شاخه‌های مختلف علاقه‌ای دارند، اگر می‌خواهید نویسنده شوید باید آن را جدی بگیرید.

تجار با تاکید بر اینکه همه بی عدالتی‌ها و برخورد‌ها و رنجش‌ها در راه یادگیری داستان نویسی خواهد گذشت، عنوان کرد: با پافشاری در این زمینه به خواسته‌هایتان خواهید رسید. کسانی که می‌خواهند پیشرفت کنند باید زیر نظر استاد کار کنند. بعد از انقلاب اسلامی محفل‌هایی تشکیل شد و توانستیم تا حدودی در حوزه ادبیات با اساتید آشنا شویم. یک استاد و یا منتقد ادبی می‌تواند با نظرات خود، نویسنده جوان را راهنمایی کند.

این نویسنده همچنین گفت: در گذشته داستان‌ها در مجلات ادبی چاپ می‌شد و نویسندگان می‌توانستند نتیجه کارشان را در این مجلات ببینند. اما امروز متاسفانه نشریات این‌چنینی کم شده‌ است. در آن دوران وقتی داستان‌هایم را می‌نوشتم و چاپ و خوانده می‌شد، انگیزه می‌گرفتم.

وی همچنین بر لزوم مطالعه تاکید کرد و افزود: اینکه هر کتابی خوب باشد و هر کتابی را بخوانیم درست نیست. وقت اندک است و باید کتاب‌های خوب را انتخاب کرد و خواند.

 

محقق: علاقه، استعداد، امکانات محیطی و پشتکار، چهار اصل داستان‌نویسی است

جواد محقق، دیگر نویسنده و شاعر حاضر در این محفل، با بیان اینکه در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی، چند سال در شهرستان‌های اراک، کار جهاد سازندگی و معلمی کرده است، عنوان کرد: رفت و آمدم به استان مرکزی زیاد بود و این استان را به خوبی می‌شناسم.

وی اظهار داشت: متاسفانه نگرش اشتباهی که در شهرستان‌ها وجود دارد، این است که تصور می‌کنند در تهران همه چیز وجود دارد. در حالی که خیلی از شهرستان‌ها امکانات بیشتری نسبت به تهران دارند. تهران امکانات متعددی دارد، اما به نسبت جمعیتی که وجود دارد، می‌توان گفت این امکانات محدود است.  همچنین نویسندگان شهرستانی تصور می‌کنند که آثار تهرانی‌ها در نشریات چاپ می‌شود، در حالی که اگر یک سردبیر در نشریه‌ای اثر خوبی به دستش برسد، برایش تفاوتی نمی‌کند که آن اثر از کجا بوده است.  مسئولان نشریات از این‌گونه نویسندگان بیشتر استقبال می‌کنند.

این نویسنده و شاعر خاطرنشان کرد: در گذشته تعداد نشریات کم بود و همچنین ما در دورانی که کار نویسندگی را آغاز کردیم، حسرت این را داشتیم که یک شاعر یا نویسنده معروف را ببینیم. اما امروزه سازمان‌ها و نهادهای مختلفی هستند که جلسات و محافل ادبی برگزار می‌کنند و در بسیاری از شهرستان‌ها هم دسترسی به نویسندگان ساده‌تر شده است.

وی ادامه داد: خوب است که در سن نوجوانی، در همه شاخه‌های هنری و حتی ورزشی افراد کار کنند و علاقه خود را کشف کنند و ببینند چه زمینه هنری و ورزشی به آن‌ها حال بهتری می‌دهد و در همان زمینه فعالیت کنند. اما فقط علاقه نیست که ما را پیش می‌برد و استعداد هم نیاز داریم. علاوه بر این باید امکانات محیطی خود را هم در نظر بگیریم.

محقق در بخش دیگری از سخنانش، بر لزوم احترام گذاشتن قواعد و قوانین جامعه اشاره کرد و گفت: کسی که توان نوشتن و سرودن داشته باشد، در هر شرایطی حرف خود را خواهد زد. اما از سوی دیگر هر گروه و جامعه ایی برای خود قواعدی دارد. برخی می‌گویند شاعر به هیچ قاعده‌ای نباید ملتزم باشد. مگر او انسان و شهروند نیست؟ چیز بی قاعده‌ای نداریم. اما اینکه حرف دلش را بزند قابل تفسیر است. اگر توان هنری خود را افزایش بدهید، می‌توانید بدون ایجاد ناهنجاری، حرف خود را به گونه‌ای بزنید که هم مخاطب خاص و هم مخاطب عام داشته باشید.

وی همچنین گفت: شاعر بی‌سواد می‌توانیم داشته باشیم، اما قصه‌نویس بی سواد نمی توانیم. شعر عمل شهودی و نوعی درک و دریافت است. قصه نویسی قرار نیست به این شکل باشد. در شعر هر چه حرف را پوشیده تر بزنید، زیباتر است. اما عالم داستان، عالم تفصیل است. داستان نوشتن نیاز به تجربه‌های زندگی دارد.

عربلو: به نوشتن ساده نگاه کنیم

همچنین احمد عربلو، نویسنده کودک و نوجوان، با بیان اینکه شیرین‌ترین لحظات عمرم دوران نوجوانی بوده است، اظهار کرد. اعتقادی به آموزش در داستان‌نویسی ندارم. هرچند استاد می‌تواند علاقه‌مندان به این عرصه را راهنمایی کند. معتقدم نویسندگی تنها استعداد و علاقه می‌خواهد.

وی همچنین به بیان خاطرات اولین فعالیت‌های مطبوعاتی و نویسندگی اش پرداخت و گفت: در دوران نوجوانی، شور نوشتن داشتم. به نوشتن ساده نگاه کنیم. آنچه که علاقه ایجاد می‌کند، امکانات نیست، بلکه همین شور و شوق نوشتن است.

عربلو افزود: گروه دوستان و منتقدان می‌توانند مسیر یک نویسنده را تغییر دهند؛ پس در کلاس‌های نقد شرکت کنید، اما نا امید نشوید.

وی ادامه داد: موضوع داستان‌هایتان را زندگیتان انتخاب کنید. داستان‌های موفق داستان‌هایی هستند که زندگی را روایت می‌کنند.
 

فیض: باید قواعد و اصول ادبی را بشناسیم و بعد به ساختارشکنی و نوآوری دست بزنیم

ناصر فیض، شاعر و مدیر دفتر طنز حوزه هنری، نیز با تاکید بر لزوم کشف استعدادها، اظهار کرد: نمی توان در همه حوزه‌ها خوب بود. بهتر است در یک حوزه به طور تخصصی کار کنیم. امروز حتی در حوزه شعر هم مسائل در حال تخصصی شدن است.

با یاد گرفتن قواعد شعری و تکنیک‌های سرایش شعر، می‌توان شاعر شد. اما باید رگه‌هایی از شاعرانگی در فرد وجود داشته باشد تا شعرش روح و جان پیدا کند. به همین خاطر معتقدم بخشی از هنر را می‌توان با فن یاد گرفت اما موفق‌ترین افراد آن هایی هستند که از ابتدا جوهره‌ای از هنر در وجودشان بوده است.

وی تاکید کرد: باید قواعد و اصول ادبی را بشناسیم و بعد به ساختارشکنی و نوآوری دست بزنیم. ابتدا با زبان فارسی به خوبی آشنا شوید، این زبان گنجینه ای است که می‌تواند شما را در نوشتن کمک کند. باید با همه ظرفیت‌های زبان آشنا شوید و بعد از آن در نوشتن استفاده کنید.

کمال شفیعی در این نشست با اشاره به جشنواره سراسری دانش آموزی گفت: محدودیت مانع هنر نمی‌شود. هنر چشمه زاینده‌ایی است که باید در درون فرد می‌جوشد.

وی تاکید کرد: برای سن و سال خودتان بنویسید و سعی نکنید شبیه بزرگسال‌ها بنویسید. جهان به نگرش و زاویه نگاه شما نیاز دارد. به همین دلیل هم می گویم که داستان‌هایتان را از زاویه نگاه بزرگسالان ننویسید.

عزت الله الوندی همچنین در این محفل صمیمی گفت: همه شما استعداد نوشتن دارید؛ چرا که حواس پنج گانه دارید و با آن می‌توانید زندگی را بشناسید. همچنین احساسات و تخیل دارید که موجودات دیگر از آن بی‌بهره هستند و شما می‌توانید از آن ها برای داستان خود استفاده ببرید.

وی تاکید کرد: نویسنده بودن استعداد می‌خواهد اما باید خودتان را بکشید تا نویسنده شوید؛ در حالی که اگر استعداد نداشته باشید، خودتان را هم بکشید نویسنده نمی‌شوید. به همین خاطر باید بسیار بخوانید و به جلسات داستان نویسی اتکا نکنید و اصل را بر خواندن قرار دهید. چرا که به این واسطه تجربیات نویسندگان دیگر را می آموزیم. انجمن‌های ادبی می‌توانند محرکی برای نوشتن باشند.

الوندی با اشاره به برخی از تمرین‌ها برای نوشتن گفت: گاهی حافظه روزمره‌مان را کنار بگذاریم و خواب‌ها و رویاهایمان را بنویسیم. خاطرات نیز بخشی از وجود ماست و با نوشتن می‌توانیم این تجربیات را به دیگران منتقل کنیم.

 

گفتنی‌ است ساعتی قبل از این جلسه، نویسندگان نوجوان استان مرکزی طی بازدیدی از بخش‌های مختلف حوزه هنری دیدار کردند و با ظرفیت‌های این نهاد انقلابی آشنا شدند.

 

 

سایر تصاویر

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال

نظرات ارسال شده

غلامرضا فتاحی بیات
دوشنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۳:۱۷
سلام از اساتید ارجمند که پذیرای نویسندگان نوجوان استان مرکزی بودندهمچنین بانیان این امر قدر دانی مینماییم .تاثیر مثبت چنین برنامه هایی در رشد وشکوفایی فرزندان ایران بسیار زیاد است .خدا وند سلامتی و رستگاری به همگی شما بدهد انشالله