چهارشنبه 15 مرداد 1399
پرونده کمیک‌استریپ/ ۱

چرا کمیک‌استریپ در ایران از اقبال کمی برخوردار است؟/ تفاوت‌های کمیک با دیگر هنرهای تصویری

مهیار چاره جوی
    -     کد خبر: 11526
    -     تاريخ انتشار : 1399/5/1|10:14
مهیار چاره‌جوی تصویرساز، معتقد است: تا زمانی که از کمیک برای اثبات ایدئولوژی استفاده شود، آینده روشنی نخواهد داشت.

به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، امروزه کمیک‌استریپ به دلیل انتقال مفاهیم و داستان‌ها با زبان تصویر، جایگاه ویژه‌ای در میان مخاطبان دارد و در اغلب کشورهای مطرح در حوزه ادبیات، بخش بسیار مهمی از تولیدات کتاب کودک و نوجوان را به خود اختصاص داده و سال‌هاست که مورد توجه ناشران و مخاطبان قرار گرفته است. در حالی‌که با وجود ظرفیت‌های بالا در انتقال مفاهیم و آموزش‌های مورد نظر، در کشور ما مغفول مانده و آن‌گونه که باید، مورد توجه قرار نگرفته است. برای پرداختن به این موضوع با مهیار چاره‌جوی، فعال در تصویرسازی و کمیک‌استریپ گفت‌وگو کردیم که در ادامه می‌خوانید:

مهیار چاره‌جوی کمیک‌استریپ را فیلم سینمایی‌ دانست که بر روی کاغذ پیاده می‌شود و گفت: برخی، هر مجموعه تصویری دنباله‌داری را کمیک می‌نامند یا هر کاریکاتوریستی، خود را کمیک‌کار می‌داند؛ در صورتی که این تفکر غلط است.

چاره‌جوی، شاخصه کمیک‌استریپ استاندارد را «عمل» بازیگران مطرح کرد و ادامه داد: کمیک استاندارد، دیالوگ کمی دارد، عمل بازیگر به خوبی دیده می‌شود و مخاطب تنها اطلاعات کلیدی را از طریق «بالون دیالوگ» دریافت می‌کند. کمیک اگر خوب اجرا شود، نفس بیننده را بند می‌آورد.

این تصویرگر، تفاوت کمیک‌استریپ و گرافیک ناول را زبان «بیان صدا» عنوان کرد و تصریح کرد: در کمیک، علائم و زبان برای «بیان صدا» وجود دارد؛ مثلا تیراندازی یا ضربه زدن، زبان خاص خود را دارد. درگیری و عمل بازیگر مهم است؛ درست برخلاف «گرافیک ناول» که این علائم را ندارد و تنها رمانی است که با تصاویر بیان می‌شود.

وی ادامه داد: متأسفانه بیشتر کمیک‌استریپ‌ها برای مناسبتی خاص تولید شده‌اند که این، سبب غلبه وجه مناسبتی بر سرگرمی می‌شود. در صورتی که کمیک باید جنبه سرگرمی داشته و ارزش تصویرشدن داشته باشد.

تصویرگر کتاب «مرد بیدار»، توانایی تصویرگر را در خلق کمیک‌استریپ مهم دانست و تأکید کرد: تصویرگر باید بتواند احساسات کاراکترها و تنوع در حالت چهره‌ها را نشان دهد، حتی اگر دیالوگ و درگیری در داستان وجود نداشته باشد، تنوع در حالت چهره‌ها و بازیگران باید مشخص باشد.

این تصویرساز، تولید کمیک استریپ را برای گروه سنی نوجوان به بالا مناسب دانست و گفت: تولید کمیک برای این گروه سنی مناسب است، چرا که علاقه و فهم کمیک از این سن شکل می‌گیرد. البته این‌گونه نیست که کمیک‌استریپ برای گروه سنی کودک تولید نشود.

وی با اشاره به نقاط قوت کمیک‌استریپ تصریح کرد: تصویر در کمیک، مخاطب را با خود همراه می‌کند و صرفا دیدن روایات، حرکات و حالات بازیگر بدون دیالوگ کافی است. همچنین حافظه بصری مخاطب را تقویت کرده و او را سرگرم می‌کند و این، ایده‌آل کمیک است.

چاره‌جوی، اقتباس کمیک را در دو سطح متنی و شخصیتی مهم تلقی کرد و گفت: بافت متن اقتباس شده نباید تغییر کند، چرا که نویسنده از نوشتن آن هدفی دارد. لذا در این شرایط تنها ایده گرفتن از اثر کافی است. در سطح دیگر، تصویرسازی شخصیت‌های داستان بنا بر زمان آن است. مثلا رستم پهلوانی کهن است نه پهلوانی با هیکل بدنسازی شده.

تصویرگر کتاب «والی دادگر»، هدف خلق شخصیت‌ها و قهرمان‌پردازی‌ها در داستان‌های کمیک را قابل توجه دانست و تأکید کرد: باید بدانیم «قهرمانی» در داستان برای چیست، نیروی خاص را در چه جهتی استفاده می‌کند و می‌خواهد چه چیزی را ثابت کند.

وی برای کمبود کمیک‌استریپ در ایران، سطوح مختلفی را برشمرد و ادامه داد: کمبود کمیک در ایران، سطوح مختلفی دارد. اولین اشکال این است که ناشران به دنبال خلق کاراکترهای ایرانی و بومی هستند؛ که برای این امر الزام‌هایی وجود دارد. ابتدا باید شخصیتی خلق شود و در بین مردم جا بیفتد و سپس بومی شود. ما هنوز به نقطه‌ای نرسیدیم که کاراکترهای بومی و ایرانی داشته باشیم.

چاره‌جوی افزود: از سوی دیگر، عدم جذابیت موضوعات و هزینه بالای تولید کمیک، مخاطب را دفع می‌کند؛ چرا که مصرف کننده برای رسانه‌ای که نمی‌شناسد، پول خرج نمی‌کند.

این تصویرساز، طراحی جلد در کمیک را بخش مهمی دانست و تصریح کرد: برخی از کمیک‌ها جلدهای استاندارد و جذابی دارند اما محتوای خوبی ندارد. طراح جلد باید تایپوگرافی بداند و عنوان اثر را جوری بنویسد که مخاطب با دیدن آن یاد تمامی سری‌های تولید شده بیفتند. حتی طراحی جلد را فردی دیگر انجام می‌دهد تا مخاطب جذب شود و به اصطلاح گول بخورد.

وی ادامه داد: هنوز بسیاری از ناشران کمیک را خوب درک نکرده‌اند. برخی کمیک‌استریپ را به عنوان راهی کم هزینه و برای فرار می‌بینند. سرمایه‌گذاران در ابتدا فکر می‌کنند که تولید کمیک خیلی زود منجر به سودآوری می‌شود. درصورتی که باید کمیک را به‌خاطر خودش بخواهیم.

تصویرگر کتاب «ناجی کاروان»، ماحصل تمامی مشکلات را عدم درک درست از هنر عنوان کرد و گفت: سخت است در چنین فضایی برای چیزی بیش از امرار معاش فعالیت کرد و در عین حال هم متعهد بود. آینده کمیک به شرایط کشور و اقتصاد بستگی دارد. تا زمانی که از کمیک برای اثبات ایدئولوژی استفاده شود، آینده روشنی نخواهد داشت.

مهیار چاره‌جوی متولد ۱۳۶۴، با دیپلم گرافیک و لیسانس مترجمی زبان، در زمینه استوری‌برد انیمیشن، تصویرسازی و کمیک‌استریپ فعالیت می‌کند.

انتهای پیام/

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال