شنبه 10 آیان 1399
پرونده سرود/۳

حقی: سلیقه موسیقایی مردم تابع آموزش در کشور است/ نهادهای متولی برای ارتقاء و کیفیت سرود برنامه‌ریزی کنند

حقی
    -     کد خبر: 11464
    -     تاريخ انتشار : 1399/4/23|11:29
سرویس : موسیقی
شهروز حقی آهنگساز، فعالیت افراد بی‌اطلاع در حوزه سرود را باعث ضربه جبران ناپذیری به بدنه سرود می‌داند و می‌گوید: موسیقی به عنوان مؤلفه‌ای مهم در فرهنگ، نیاز به متولیان متخصص دارد.

به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، موسیقی به عنوان هنر متعالی و معنوی، در مقایسه با سایر جلوه‌ها و ساحت‌های هنر از قابلیت‌های بالایی برخوردار است. تأثیرگذاری سرودهای انقلاب به‌ اندازه‌ای است که اگر آن را از حافظه‌ تاریخی ملت پاک کنیم، خاطره‌ مشترک و زنده‌‌ای برای مردم باقی نخواهد ماند. چرا که تمام تصویر ذهنی نسل‌ها با سرود درآمیخته است. اثرگذاری سرودها به حدی است که برای انتقال تجربه‌های تاریخی به نسل‌های بعد پس از گذشت چهار دهه هنوز از آن استفاده می‌کنند. یادمان نرود که برای نهادینه کردن آرمان‌ها در دل مردم باید از ابزار هنر استفاده کنیم و یکی از مؤثرترین ابزارهای هنر، سرود است که وجه‌ تربیتی دارد. برای پرداختن به این موضوع، با شهروز حقی موسیقی‌دان و آهنگساز گفت‌وگو کردیم که در ادامه می‌خوانید:

شهروز حقی سرود را آواز دسته جمعی همراه با هیجان و نشاط تعریف کرد و گفت: مضامین و محتوای سرود، ملی، میهنی، مذهبی و ارزشی است. به بیان دیگر مضامین شخصی، کم ارزش و یا ضد ارزش در سرود جایگاهی ندارد.

حقی یکی از تفاوت‌های سرود با ترانه را در استفاده از مفاهیم جمعی و اجتماعی آن دانست و تصریح کرد: مفاهیم در ترانه می‌تواند شخصی یا فردی باشد، اما زبان و محتوا در سرود نباید شخصی، عامیانه و خارج از چارچوب ارزشی جامعه باشد.

وی ادامه داد: اینطور نیست که اگر آهنگی انقلابی به صورت تک‌خوان اجرا شود، آن را سرود ندانیم، چرا که بسیاری از بزرگان موسیقی در اوایل انقلاب به‌دلیل حال و هوای جامعه کارهایی با ساختار سرود را به‌صورت تکی اجرا کردند.

این آهنگساز کم‌اقبال بودن سرود در بین مردم و جوانان را به نیازهای اجتماعی جامعه مربوط دانست و تصریح کرد: موسیقی برای بشر یک پدیده پیچیده ذهنی و اجتماعی است. در سال‌های اخیر سلیقه و میزان مصرف موسیقایی افراد مانند طرز لباس پوشیدن یا صحبت کردن آن‌ها تغییر کرده است. این اتفاق طبیعی است چرا که در آن زمان، شور انقلابی حاکم بود و بسیاری از خوانندگان و گروه‌ها به صورت خودجوش، آثار حماسی و انقلابی تولید می‌کردند.

وی ادامه داد: جامعه امروز شرایط جنگ و انقلاب آن دوران را ندارد و در چنین شرایطی، پایین بودن مصرف موسیقی حماسی طبیعی است.

حقی مدیریت نکردن سلیقه موسیقایی مردم را دلیل دیگری برای کم‌اقبال بودن سرود مطرح کرد و افزود: سلیقه موسیقایی مردم تابع آموزش موسیقی در کشور است، اما رسانه‌ها و نهادهای ذی‌ربط، تربیت و مدیریت سلیقه موسیقایی مردم را رها کرده‌اند.

وی رفتار برخی از صاحب فکران و مسئولین درباره موسیقی را نامناسب تلقی کرد و تأکید کرد: برخی از مسئولین این حوزه به جای حل مسائل و مشکلات، آن‌ را از جلوی چشم دور و مسئولیت را از گردن خود ساقط می‌کنند. همین هم سبب شده تا هیچ برنامه‌ای برای میزان مصرف موسیقی و نوع آن برای گروه‌های مختلف سنی وجود نداشته باشد.

این موسیقیدان سرود را بیشتر از هر جای دیگری به آموزش و پرورش وابسته دانست و گفت: آموزش و پرورش در سال‌های گذشته، سرود را تنها به عنوان فعالیتی برای مدرسه نگه داشته و هیچ خبر و محتوایی را از جشنواره‌های سرود دانش‌آموزی اعلام نمی‌کند و در این زمینه خوب عمل نکرده است.

شهروز حقی ورود و فعالیت افراد بی‌اطلاع در این حوزه را باعث ضربه جبران‌ناپذیری به بدنه سرود دانست و ادامه داد: موسیقی به عنوان مؤلفه‌ای مهم در فرهنگ، نیاز به متولیان متخصص دارد؛ چرا که مدیریت سلیقه مردم کاری نهادی و تخصصی است و تنها پول خرج کردن، سبب رشد کیفی این حوزه نمی‌شود.

وی ادامه داد: متأسفانه در ساختار آموزشی و فرهنگی کشورمان برای سرود، جایی بیش از فعالیت آموزشی و پرورشی در مدرسه تعریف نشده است. افراد متخصص و نهادهای متولی باید برای ارتقاء و کیفیت آن برنامه‌ریزی کنند.

این آهنگساز تولید سرود برای موضوع و زمانی خاص را دلیلی بر تاریخ مصرف‌دار بودن آن اثر ندانست و گفت: اگر در هر اثر هنری، محتوا و مسائل ارزشی غلبه داشته و از کیفیت، جایگاه و ارزش هنری نیز برخوردار باشد، ماندگار خواهد ماند. همان‌طور که نمونه‌های بسیاری از کارهای قبل و بعد از انقلاب وجود دارد که قدیمی نشده و همچنان در حافظه جمعی مردم باقی مانده است.

وی در پایان ترجمه اثر موسیقیایی را به دلیل وجود پیوندهای خاص زبانی، مناسب ندانست و تصریح کرد: اثر موسیقایی کلام‌دار با ترجمه تخریب می‌شود چرا که در آن پیوندهای زبانی و موسیقایی وجود دارد و با ترجمه کردن، دیگر به خود اثر شبیه نیست و تنها به فهم شعر کمک می‌کند.

شهروز حقی متولد ۱۳۵۷، آهنگساز، موسیقی‌دان و مدرس این حوزه است. مدیر اداره نظارت و ارزشیابی دفتر موسیقی وزارت ارشاد، آهنگسازی برای سینما و تلویزیون، ساخت سرودهای رسمی برای نهادها و مؤسسات مختلف، داوری، دبیری و عضویت در تشکیلات اجرایی جشنواره‌های متعدد سرود و موسیقی و عضو کانون آهنگسازان سینمای ایران بخشی از فعالیت هنری حقی است.

انتهای پیام/

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال