جمعه 9 اسفند 1398

روشان: مخاطب‌شناسی حلقه مفقوده آثار هنری است

حسن روشان
    -     کد خبر: 10406
    -     تاريخ انتشار : 1398/10/28|12:10
سرویس : استانها
حسن روشان استاد زبان و ادبیات فارسی معتقد است: مخاطب‌شناسی در میان اهالی هنر حلقه مفقوده است و یکی از دلایل مواجه نشدن آثار اهالی ادب و هنر با اقبال عمومی و خواص، نشناختن مخاطب است.

به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، دکتر حسن روشان از استادان زبان و ادبیات فارسی در هفتمین سلسله نشست‌های ماهانه که با رویکرد مخاطب‌شناسی در هنر خوشنویسی در حوزه هنری خراسان شمالی برگزار شد، به مقوله مخاطب‌شناسی در هنر و آسیب‌شناسی آن پرداخت و جایگاه مخاطب و انواع آن را مورد بررسی قرار داد.

وی با بیان این که هنرمند باید مخاطب‌شناس باشد و بداند اثر خود را برای چه قشر و سطحی از مخاطب تولید می‌کند، گفت: مخاطب‌شناسی در میان اهالی هنر حلقه مفقوده است و یکی از دلایل مواجه نشدن آثار اهالی ادب و هنر با اقبال عمومی و خواص، نشناختن مخاطب است.

او راه رسیدن به شناخت مخاطب را زمان‌شناسی، زبان‌شناسی و فرم‌شناسی دانست و تصریح کرد: اگر هنرمند بتواند میان این 3 معیار تعادل برقرار کند به طور حتم اثر هنری او با مخاطب ارتباط برقرار خواهد کرد.

سراینده مجموعه «دوچنار» از اهمیت توجه به 2 مقوله مخاطب عام و خاص در تولید هر گونه اثر ادبی و هنری سخن گفت و با گریزی به ادبیات گذشته به تفاوت‌های موجود در سروده‌های شاعران در به کارگیری واژگان بر اساس نوع مخاطب پرداخت و افزود: همان‌گونه که در ادبیات مخاطب روی اثر تاثیر می‌گذارد در خوشنویسی نیز دقیقا نوع مخاطبی که تولید کننده اثر در نظر دارد، روی فرم، چینش و قاب‌بندی‌ها تاثیر می‌گذارد، اما آگاهانه با این مقوله برخورد نمی‌شود.

«روشان» با بیان این که یک بخش از چگونگی تولید اثر در حوزه‌های مختلف به تولیدکننده برمی‌گردد و بخش اصلی که روی فرم و محتوا تاثیر می‌گذارد، مخاطب است، بر اهمیت مخاطب‌شناسی در عرصه هنر تاکید و تصریح کرد: در واقع باید گفت این مخاطب است که به اثر هنرمند سمت و سو می‌دهد.

شاعر مجموعه «چیکسای» یکی از آسیب‌های موجود در این عرصه را آگاه نبودن هنرمند از تاثیری که مخاطب بر اثر هنری می‌گذارد، دانست و افزود: بنابراین توجه به دغدغه‌ها و خواسته‌های مخاطب، تولید اثر برای مخاطب و میزان اثرگذاری آن در بعد هنری اثر باید مد نظر اهالی هنر قرار گیرد.

این شاعر مطرح استان هنر را پله ارتقاء یافته از تصویر، زبان و کلمه یا تصویر و واژگان دانست و ضمن تاکید بر برخورداری از مخاطب خاص و عام در تولید اثر هنری، آن را نشانه سطح و جایگاه اثر هنری بیان کرد و گفت: رابطه میان هنر و مخاطب عکس یکدیگر است و هر چقدر هنر، مخاطب بیشتری داشته باشد از هنری بودن خود پایین آمده است و هر اندازه دایره مخاطب تنگ‌تر شود، بُعد هنری آن بالاست.

وی با اذعان به این مسئله که  برخی اهالی هنر به اندازه فهم مخاطب سطح کار خود را پایین می‌آورند و بالعکس برخی هنرمندان معتقدند که این مخاطب است که باید به اندازه فهم اثر، شعور هنری خود را ارتقا دهد، تصریح کرد: امروز اگر شاعری در ادبیات باقی مانده است به خاطر این که به نفع مخاطب، اثر را قربانی نکرده است و این مسئله باید در دیگر هنرها تعمیم یابد.

وی خاطرنشان کرد: هر مخاطبی در هر عصری یک الگوی زبانی و دغدغه فکری و محتوایی دارد و به طور حتم مخاطب هنرمند امروز با مخاطب 7 قرن پیش متفاوت است و از آن جایی که هنرمند مخاطب خود را نشناخته به سمت آثار او نمی‌رود و آنچه تولید می‌شود با ذائقه مخاطب همخوانی نخواهد داشت.

خلیل رستمی از استادان خوشنویسی هم با تعمیم مخاطب‌شناسی در عرصه هنر به خوشنویسی به بیان نمونه‌سازی و الگوسازی در عرصه خوشنویسی پرداخت و رویکرد مخاطب عام را شامل کتابت آثار و نوشتاری که برای همه قابل درک است، دانست و از چلیپا، سیاه مشق و ترکیب‌بندی‌های نوین در حوزه خوشنویسی در زمره آثاری که در برگیرنده مخاطب خاص است، نام برد.

وی ضمن تاکید بر این که توجه به نوع کلام و زیبانویسی در تولید اثر، در کنار مخاطب و سفارش دهنده باید مد نظر  بگیرد، تصریح کرد: هر اندازه دایره مخاطب محدودتر باشد اثرگذاری آن بیشتر خواهد بود.

وی هدف از برگزاری سلسله جلسات ماهانه خوشنویسی را تسری‌دادن زبان خوشنویسی و تاثیرات آن در کنار مبانی نظری خوشنویسی در جامعه عنوان کرد تا عرصه پذیرش خوشنویسی به شکل خاص در جامعه گسترش پیدا کند.

انتهای پیام/

 

سایر تصاویر

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال